Ιστορίες με στρας, σκέψεις, ρεύσεις, παύσεις, τράς, αλλά χωρίς 'rush'...

Friday, September 08, 2006

The frappe nation

As time goes by
'μπάει'-που πάει..;
[λούγκρεψε κι ο χρόνος..]
Κυριακή στον πεζόδρομο του Χαλανδρίου. Ώρες χλωμές, παρέες που προέκυψαν.
το βράδυ της Δευτέρας το ραντεβού ήταν στο Tribecca-βρεθήκαμε Al(l)u..
Τρίτη, Τετάρτη-χαρωπή νοικοκυρούλα το 'ριξα στα dinee. Μιλάμε για πολύ πιάτο στη λάντζα..
Χθες βράδυ περιπλανήθηκα.."εμείς για αλλού κινήσαμε.." που λέει και το άσμα.
Σήμερα τ' αποφασισα: "δεν (μας) πάει"..
[άντε, μέχρι Καραϊβική-αυτή τη φορά όμως όχι live, αλλά για χάρη του Johny..]

Σιγά-σιγά, σκάνε τα τηλέφωνα του θέρους.
"κατά λάθος", "ω συγνώμη, τι σύμπτωσις", "δεν είσαι ο Αναξίμανδρος; α, ναι ο Ανέστης-από τη Σέριφο.."
(Εξ)ανίσταμαι κι εγώ. Και σχεδιάζω. Γράφω, γράφω, γράφω-και παίζω σκάκι.
Μαύρο Άλογο στο Δ8.
Γιαυτά που θα 'ρθουν (;) και μου τα στερούνε. Για αυτά που (προσ)πέρασα και μου τα στερώ ..
Βγαίνω στον κήπο-περπατάω κοιτώντας κάτω. Το σύνδρομο της Στοκχόλμης.
Αιχμάλωτος σ' έναν εαυτό που ορίζω σποραδικά.
Το βράδυ με τον Αχιλλέα. Deals και Παλιά Αγορά. Ανταλλάσσουμε καμένα λάδια-αυτά που 'δουλέψαμε' στους κινητήρες ένα ολόκληρο καλοκαίρι..

Ξεσπάω στο διάδρομο-ανηφοροκατηφόρες και ιδρωμένα μπλουζάκια. Καταδύομαι στο στρώμα μου. Ορμάω ψυχωτικά στο basket.
Σήματα λυγρά.
Συναντιέμαι με τον Π. τον π. [=Πέτρο τον πυροσβέστη]. Νομίζω πως είναι ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος στον κόσμο. Αυτός ζηλεύει εμένα-για τη ζωή μου, κι εγώ αυτόν-για τις 'ασφάλειες' του.. Εκφερουμε τους μονολόγους μας με ξεχωριστή σιγουριά. Πάγια επωδός: "αχχ, να 'ξερες..".
Αλλά κανείς δεν ξέρει-και μάλλον δεν επιθυμεί ούτε να φανταστεί.
Ωστόσο, ξεκαβλώνουμε. Αυτός ρωτάει. Επίμονα. Αν αλλάξανε τα κόλπα στη νύχτα. Αν άλλαξε θέση στη γυναικεία ανατομία-παραμένει 'κάθετο' ή μήπως εξελίσσεται σε 'οριζόντιο'..;
Κι εγώ του ανταπαντώ για το σπιτικό φαγητό. Για τη ζεστή φωνή που τον καλεί τακτά. Μα εκείνος δεν ακούει.
Κωλοβαράει, οργανώνοντας μπάρμπέκιου στη βάρδια, αλλάζει πάνες στην κόρη του, φαντασιώνεται παρτούζες. Ενοχοποιεί τον εαυτό του-για όσα ποτέ δεν θα κάνει.
Πίνοντας freddo στο 'αρχηγικό' στέκι της Τσακάλωφ.
Στη συνέχεια, συζήτησα με το Ρένο στο Rosebud [του θύμισα πως πρέπει να προβάρω το ρόλο για τη γαμω(*&^%ταινία..]-αν ποτέ τη γυρίσει ;-)
Α. Ρ. και Δ. στο ΜπαρμπαΓιάννη στα Εξάρχεια ανάμεσα σε μαγειρευτά, κρασιά και σχέδια. Μιλάμε για γέλιο.
Καπουτσίνο στον Ιανό. Βιβλία-ντάνες μπροστά μου. Ξεφυλλίζω, ξεφυλλίζω, ξεφυσάω, ξεφυλλίζω. Τρελλό γλέντι.
Ωστόσο, για κάτσε μια στιγμή .. Θυμούνται τι αγόρασα προχθες-λες να ψυχανεμίζονται τι θα αναζητήσω αύριο;;

Οι συνδικαλιστές υποδέχονται τον premier με μαύρα μπλουζάκια. Η πρεμιέρα στη Βενετία έπεσε-στην εκπαίδευση τώρα αρχίζει.
Συνάντησα το μισό [ίσως και παραπάνω..] υπουργικό συμβούλιο, να διαβουλεύεται στα Κολωνάκια αυτές τις μέρες-δυστυχώς στο πλαϊ κι όχι πάνω στη μπάρα που θα ΄λεγε και η (συχωρεμένη πλέον) Μαλβίνα..
Ότι κι αν έπρατταν, το 'καναν πάντως σεμνά. Η αλήθεια να λέγεται..
Η ΔΕΘ [=Δρομολογούνται Επειγόντως Θαύματα ή ίσως Δοσίματα (ενδέχεται να) Είναι (στη) Θεωρία], επισκιάζει το λαμπρό κατά τα λοιπά δημόσιο βίο.
Το Εθνος του Φραπέ στις λαμπρότερες στιγμές του.
Α, και μια που το θυμήθηκα να πάρω το Λάμπρο-με ψάχνει μέρες..

6 Comments:

Blogger So_Far said...

Αν ο Ρένος είναι ο Ρένος Χαραλαμπίδης, ελπίζω να ετοιμάζει ταινία με χαρακτήρες πόλης ( π.χ. Φτηνά τσιγάρα ). Έχει πολύ καλή ματιά σε αυτό...
Κατά τ' άλλα σας κόβω μια χαρά: βόλτες, καφεδάκια στην πλατεία , σκέψεις, γραπτά ..

9/09/2006 07:53:00 AM

 
Blogger Alkyoni said...

Τηλεφώνησες στον Λάμπρο;;
Καλημέρα

9/09/2006 11:25:00 AM

 
Blogger suigenerisav said...

@
so_far
Ναι είναι. Όχι η ταινία δεν είναι μια ματιά πάνω στην πόλη.. ;-)

κατά τα άλλα: η φτώχεια θέλει καλοπέραση κι η πουτανιά φτιασίδι.

@
alkyoni
ΔΕΝ θα το πιστέψεις..
Όοχι. Αλλά θα τον πάρω. Ε, όταν το ξαναθυμηθώ...
[καλημέρα]

9/09/2006 11:32:00 AM

 
Blogger So_Far said...

Ελπίζω να ετοιμάσει κάτι καλό. Ξέρεις ο συγκεκριμένος έχει όλα τα στοιχεία να γίνει κάτι αντίστοιχο του Γούντυ Άλλεν.
Όσο για τη φτώχεια και την πουτανιά, μια χαρά τα λες. Αυτό είναι και το γλέντι της ζωής εξάλλου.

9/10/2006 08:07:00 AM

 
Blogger suigenerisav said...

@
τόσο_μακριά -[τόσο-κοντά]

Τι να σου πώ ;
Είναι μια κουλή ιδέα που μου ξεφούρνισε ένα πρωι στα μέσα του περασμένου μήνα στο Yacht Club της Σερίφου.
Στην αρχή γέλασα.
Να σφάξουμε 'την ιερή αγελάδα' ??
Δηλαδή φούσκωσα στο γέλιο. Το απόγευμα στην παραλία που επανήλθε, χαμογέλασα. Την άλλη μέρα συνοφρυώθηκα και είπα μέσα μου, "λες.. ?"
Και μετά, κόλλησα..

Ναι, τα προσόντα τα έχει-δεν του το λέμε για να κατουράει και λίγο ;-)

Στείλε κανα μαίηλ αν βρεις χρόνο.

9/10/2006 04:43:00 PM

 
Blogger So_Far said...

Καλά κάνετε. Να τον προφυλάξετε και λίγο, γιατί πολλές φορές βγαίνει αντιπαθητικός άθελά του. Όταν βρω χρόνο υπόσχομαι να τα πούμε και μέσω e_mail.

9/10/2006 10:47:00 PM

 

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home