Ιστορίες με στρας, σκέψεις, ρεύσεις, παύσεις, τράς, αλλά χωρίς 'rush'...

Wednesday, July 05, 2006

Ξύπνα - Φτάσαμε . . .

προχωράς, πηγαίνεις, δεν ξέρεις που, απλώς πορεύεσαι.
Ξεκινήσατε μαζί. Ονειρευτήκατε συνάμα. Όχι τα μικροαστικά όμως.
Είχατε χορτάσει από clubbing. Άκουγε για γάμους και γέλαγε.
Ήρθαν κοντά σε καίριες στιγμές-και για τους δύο.
Την κέρδισε τότε-με τον τρόπο που μόνο οι ανυποψίαστοι μπορούν να ερωτεύονται.
Και οι πιτσιρικάδες.
Μια φορά κατεβήκαμε από την Κηφησιά στο κέντρο με παρέα-μια αγέλη άγριων σκυλιών που μάγεψες. Γιατί το 'χες αυτό. Εγώ τους συνέπαιρνα-μα μετά βαριόμουνα..
Συ μου την έλεγες-μα μ' αγαπούσες.
Και μετά ήρθε το καλοκαίρι. Ένα διαρκές καλοκαίρι.
Αναμνήσεις λουσμένες στην άμμο-ανοίγω βιβλία του τότε και δεν θα το πιστέψεις! βρίσκω πετραδάκια-ξέρω κι σε ποιά παραλία ανήκουν. Γιατί δεν είναι δικά μας, το ξέραμε και τότε..
Τις προάλλες βρήκα και κάτι μικρές μαργαρίτες από το μαγιώ σου που έσπασε-όταν λύγιζες το σώμα σου με τόση χάρη για να μου κάνεις μαθήματα κατάδυσης.
Που; Θα το θυμάται εκείνη, για σένα δεν έχει σημασία..
Πράσινα νερά κυρίως, και παραλίες και πεταλίδες στα βραχάκια και ηλιοβασιλέματα-μόνοι σας όμως, μακριά από τα στίφη.
Και συζητήσεις, και σεξ και πάλι κουβέντες ύστερα έρωτα τρυφερό-πριν γίνει βίαιος και σας ρουφήξει.
Και βόλτα-με τη μηχανή. Με τον αέρα να σου πλέκει τα μαλλιά-μια ομορφιά, κι ας διαμαρτύρεσαι..
Σαντορίνη, Σέριφος, Κύθηρα, Μήλος, Κρήτη-τότε..
Κολυμπάγατε εκείνο τον καιρό, πολύ.
Αστροπαλιά και Φολέγανδρος, αργότερα..
Και στα μάτια εκείνη η λάμψη.
Μυρωδιές τα απογεύματα στους απόμερους κολπίσκους στην Τήνο-'στ' από πίσω'
Δροσερές νυχτιές οι δυό τους. Μεγαλωμένοι στην Αθήνα των '90'ς.
Σε ένα ταξίδι όμως-μονίμως.
Χιλιόμετρα στο κοντερ.
Κι οι 'φίλοι' να αναρωτιούνται: δεν θα μεγαλώσει ποτέ;
Και ήρθαν αυτές κι άλλες-και φύγαν ΟΙ σημαντικότεροι από δίπλα σου.
'Μόνος' στη ζωή; .. - πόσοι μπορούν να κομπάσουν για κάτι τέτοιο (;
Κι ο δρόμος θέριεψε, οι μηχανές φουλάρανε-'ημερολόγιο μοτοσυκλετας'.
Κι ο δρόμος έγινε σπίτι και το σπίτι φυλακή.
"πολλών ανθρώπων άστεα και νόον έγνω".

Κι ήθελε να της το τραγουδήσει σε πάνω από μια γλώσσες-transliteration στα πάθια όμως δεν γίνεται..
Και πέρασε ο καιρός-καθώς ζωή είναι αυτό που μας συμβαίνει όταν είμαστε απασχολημένοι με τ' άλλα.
Τα σοβαρά.
Και τότε θυμήθηκα εκείνο το τραγουδάκι που ελάχιστες φορές άκουσα ΕΚΤΟΤΕ-κι όταν συνέβαινε τα παράταγα όλα καρφώνοντας το βλέμμα στο πουθενά.
Μια φορά μάλιστα πήγε να με πατήσει μια γιαγιά στη μέση του δρόμου..
Γιατί είχα μείνει αλαλιασμένος, κι άκουγα.
Και ταξίδευα - πριν φτάσω. Να(ι) φοβάμαι - που έφτασα.

Ξύπνα - Φτάσαμε! . . .

[Γιώργος Δημητριάδης & οι -τότε- Μικροί Ήρωες]


15 Comments:

Blogger Alkisti said...

Επανηλθατε στα καλοκαιρινοτατα ποστ σας...Εύγε!!!
Τι μου θυμισατε με τα μαθηματα κατάδυσης...ωραιες εποχες στην Αντιπαρο...
Δε φτανει που εχετε γυρισει τοσες χωρες. Και απο ελληνικά νησια δεν πάτε πισω θα ελεγα...
Επίσης θα πρότεινα να μην ξυπνήσετε, οπως λεει το τραγούδι- το λινκ του οποιου δε μου βγαινει:). Μείνετε ετσι. Καλημερα

7/06/2006 09:22:00 AM

 
Blogger Γιουτζίν said...

:-))

7/06/2006 09:31:00 AM

 
Blogger suigenerisav said...

@
alkisti

Καλοκαιρι 'και ξερό ψωμί', ε..;

Το λινκ νομίζω ότι το έφτιαξα, οπότε λογικά θα πρέπει να κατεβαίνει το αγαπημένο μου αυτό ασμάτιον.

@
Γιουτζίνη

ναιιί..
Ε, τι?
Μα αφού 'στο ΄πα' ;-)

7/06/2006 01:07:00 PM

 
Anonymous μαργαριταρένια said...

ναι
ωραία όλα αυτά.
(αν και πάντα πας προς την σεντονολαγνεία στα κειμενά σου)
αλλά μήπως.
μήπως λέω.
να ξεχάσεις τι εγινε όλα αυτα τα καλοκαίρια και να μην περιμένεις τίποτα για αυτό που διανύουμε??
Μια ιδέα είπα.
κλείσε τα μάτια και νιώσε μόνο τη ζέστη.

7/06/2006 05:53:00 PM

 
Blogger suigenerisav said...

@
μαργαριταρένια

"σεντονολαγνεία" ;
Do I ..?

"να μην περιμένεις τίποτα γιαυτό που διανύουμε. μια ιδέα είπα"
lol
Λάθος αποδέκτης-στον πλανώμενο [αμφίσημο, αυτό ε..] στη ζωή [και όχι μόνο στον ανώδυνο δίκτυο], η μοναδική προσδοκία ισούται με την επιθυμία της αίσθησης.
I wish you could believe me..

Όσο για τη ζέστη, μάλλον θα πρέπει να πάω στο Λονδίνο αυτές τις μέρες για να την νιώσω-όχι πάντως στις αττικές παραλίες..

@
όλους όσους το διάβασαν
Κανείς δεν είπε ρε παιδιά αν κατέβασε το τραγουδάκι-κι αν του άρεσε.. ;-)

7/06/2006 06:15:00 PM

 
Anonymous amy said...

"Σαν να μην πέρασε μια μέρα"...

7/06/2006 07:30:00 PM

 
Blogger eryx-t said...

Καλησπέρα. Το τραγούδι εγώ το κατέβασα αλλά ήρθε ως ένα αρχείο αγνώστου ταυτότητας ονόματι "kq7gaa0k". Του προσέθεσα όμως την κατάληξη ".mp3" και παίζει μια χαρά. Να σου πω την αλήθεια όμως προτιμώ σαφώς το κείμενό σου από το τραγούδι. Το τραγούδι αυτό μου φαίνεται νοσταλγικό και αισθητικά light, σε αντίθεση με το δικό σου κείμενο που παρόλη τη νοσταλγία αισθάνομαι ότι δεν πέφτει θύμα της.

7/07/2006 01:05:00 AM

 
Blogger Γιουτζίν said...

Α ρε Έριξ Τι έσωσες και ημάς τους άσχετους :-)

ακούω το άσμα, καλημέρα!

7/07/2006 09:35:00 AM

 
Blogger suigenerisav said...

@
amy
(:
Φενακίζει ο χρόνος-κι ύστερα βιάζει πάλι..

@ertyx-T
thanx.
και για την υπόδειξη στο κατέβασμα του τραγουδιού και για το προσωπικό σχόλιο.

@
γιουτζίνη
καλημέρα
Ξέρω-καταλαβαίνω ότι είναι ένα ελαφρώς 'light' (lol) τραγουδάκι, αλλά είναι οι συνδηλώσεις του στη μνήμη μου .. στις ρωγμές της μελωδίας του, που του δίνουν αξία..
;-)

7/07/2006 09:47:00 AM

 
Anonymous Ανοίγοντας Πόρτες said...

This is the end...This is the end of you loneliness and you know it!
This is the end!

Take it easy on the extremes!
Λιγότερο ποτό και για αρχή βάλε περισσότερη σόδα στο τόνικ.
Να θυμάσαι, το τέλος του βασανισμένου Jim ήταν που δεν του σηκωνότανε.

Αν αγαπάς τα παιδιά δείξτο.
Οι γυναίκες που είναι ώριμες για αγάπη, τρελαίνονται όταν σε βλέπουν να δίνεις (αγάπη).

Καλό βέλος!

7/09/2006 12:36:00 PM

 
Blogger suigenerisav said...

@
ανοίγοντας πόρτες.
(έστειλες κι άλλο ένα σχόλιο-το διάβασα αλλά δεν ξέρω γιατί δεν πέρασε..)

>This is the end...This is the end >of you loneliness and you know it!
>This is the end!
Is IT..?
Not SO sure .. lol

>"Take it easy on the extremes!"
Όπως έλεγε ο σκορπιός στο βάτραχο: "δεν μπορώ, είναι η φύση μου".. ;-)

>"Να θυμάσαι, το τέλος του >βασανισμένου Jim ήταν που δεν του >σηκωνότανε."
Έλαα.. ΔΕΝ μου το 'χε πει (?)

>"Οι γυναίκες που είναι ώριμες για >αγάπη, τρελαίνονται όταν σε >βλέπουν να δίνεις (αγάπη)."
Μάλιστα-μάλιστα..
ΓΙΑΤΙ αγαπητή φίλΗ/ε (?) έχω την αδιόρατη εντύπωση πως γνωριζόμαστε..?
Για την ακρίβεια-εσύ με 'γνωρίζεις' και σ' αυτή τη βάση μου απευθύνεις τον ερμητικό λόγο σου..


Στο άλλο σου σχόλιο [που δεν ανέβηκε!] σημειώνεις:

Don't you love her as she walks in the door?
Don't you love her madly?
Τι σε κάνει να την αγνοείς;
Τι σε κάνει να την φοβάσαι;
Την τρελλή αγάπη.

Απαντώ:
Για μίλα μου λίγο γιαυτό-αφού με 'γνωρίζεις', θα είσαι σε θέση να προσφέρεις μια εξήγηση-"να φοβάμαι την τρελλή αγάπη"..??
Μήπως με μπερδεύεις με 'αλλο'..?


>Δεν μπορείς να παίζεις τον ρόλο >του κυριλέ μια ζωή.
>Απ'τα γραφομενά σου είναι φανερό >ότι δεν είσαι αυτό που δηλώνεις >στις bimbo blonds και μή.

"Του κυριλέ μια ζωή"? εδώ το χάνεις!-στάνταρ λίγο ..
Όσο για τις "bimbo blonds" και τις "και μη", έχουμε συζητήσει ποτέ για τα γούστα μου ..;;
Αν ναι, και εφόσον σου είναι τόσο ξεκάθαρα, φρέσκαρε μου λίγο τη μνήμη, PLS..

7/10/2006 01:32:00 AM

 
Anonymous Ανοιγο-κλείνοντας Πόρτες said...

"ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΔΑΙΜΟΝΑ ΕΑΥΤΟΥ"

Κέντρίζεις τον βάτραχο πριν σε περάσει στην αντίθετη όχθη.

7/10/2006 05:51:00 PM

 
Blogger suigenerisav said...

@
ανοιγο-κλείνοντας πόρτες

Άσε..

7/11/2006 02:22:00 AM

 
Anonymous Κλείνοντας Πόρτες said...

Σε άφησα.

7/14/2006 03:11:00 PM

 
Anonymous Κλέινοντας Πόρτες said...

Στα μαλακά.

7/14/2006 03:14:00 PM

 

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home