Ιστορίες με στρας, σκέψεις, ρεύσεις, παύσεις, τράς, αλλά χωρίς 'rush'...

Tuesday, May 15, 2007

joining the delegation - [για την Ελλάδα ρε γαμώτο]

Στην αρχή ξεκίνησε καλά.
Σηκώθηκα -σχετικά νωρίς- χωρίς ξυπνητήρι.
Μετά γαμήθηκε ο Δίας.
Ούτε ο Βέγγος δεν έτρεχε έτσι. Για 502 μ@λ(^%ες. Και είχα και τη φαεινή ιδέα να πάρω μετρό, ο πανύβλαξ.
"Προτιμάτε τα μέσα μαζικής μεταφοράς!", λέγαμε κάποτε.
Gate closed, ασφαλώς όταν εδέησα να φτάσω. O άνδρας της ασφάλειας είχε ήδη το όνομα μου.
Η πρόσβαση άνοιξε συνοπτικά για την πάρτη μου για να κλείσει η -ήδη μετρώσα απώλειες- αποστολή.
Βουαγιάζ, βουαγιάζ-που 'λεγε και ένα τραγουδάκι. Κι ούτε ένα i-pod στη γύρα να ξεχαστούμε, που φάγαμε τη μέρα aboard.

Το πεντάστερο κατάλυμα στην πόλη που κόβει ο Τάγος στα δύο προέκυψε ποιήμα.
Παλιό palazzo μετασκευασμένο.
Βαθειά χλίδα και high aesthetics in one.
Διακριτική, πάντως, με την πατίνα του χρόνου να γράφει κάπως στα ζωγραφισμένα ταβάνια και στο σκουρόχρωμο ξύλο που κυριαρχούσε στους χώρους υποδοχής.
Το πρόγραμμα σφιχτό.
Σαν τους μύες της ωμοπλάτης μου στο φινάλε του grande πανηγυριού.
Μόλις 80' προσωπικός χρόνος πριν την αναχώρηση για το οργανωμένο από την εκεί εθνική αντιπροσωπεία μας επίσημο βραδινό γεύμα.
Σχιστήκανε οι άνθρωποι να μας περιποιηθούνε.
Νομίζω είχε κανα δύο * Michelen το επιλεγέν μαγαζί.
"Κύριε πρέσβη, μας κακομαθαίνετε"..
Το φαγητό ήταν συμπαθητικό. Άντε, καλό.
[Αλλά δεν έκοψα και τις φλέβες μου, fellow-blogger μάγερα.]
Χρησιμοποιήσαμε τις λίμο που περσεύανε [μετά την υπηρεσία] για να πάμε στα docas, παρα θιν' αλός.
Πετάξαμε και κάποιοι τις γραβάτες και μειχτήκαμε με το crowd.
Είχαμε και το Νίκο, που τα 'ξερε τα κόζα από τον καιρό του Euro και για όποια περιοχή και να τον ρωτάγαμε μας έλεγε: "α, και δω docas είναι!".
Το ξεσάλωμα έληξε πριν καν ανάψει.
Μεταμεσονυκτίως, έπεσα πάνω στον Stelios στην είσοδο του χοτελιού. Ότι έβγαινε με μια κουστωδία.
"Που σε θυμάμαι εσένα;", με ρώτησε.
Του εξήγησα-την είχε κάνει Παναής τη δουλειά. Δεν είχε έρθει στο δείπνο μας που ήταν προσκεκλημένος. Θα είχε (ίσως) κάτι καλύτερο να κάνει.., σκέφτηκα, κοιτώντας την παρέα του.
Και έπεσα ξερός στα μαλακά στρωσίδια. Και μόνος.

Την άλλη μέρα, το πανηγύρι ήρξατο αχάραγα σχεδόν.
A hell of a day.
Το πληθωρικό μπρέκφαστ έμπροσθεν του μαγευτικού κήπου ήταν απίθανο.
Δοκίμασα να τιμήσω τον πολύμετρο μπουφέ-μα το στομάχι μου είχε κλείσει.
Θα φταίει που ήμουν rookie.
Από μια γκαντεμιά, έφτασα στο συνεδριακό κέντρο με περίπου 6' καθυστέρηση σε σχέση με τους υπόλοιπους-χρόνο αρκετό για να μου δημιουργήσει τεράστιο πρόβλημα.
Πράγματι, αν δεν μεσολαβούσαν τα παιδιά της πρεσβείας για τις διαπιστεύσεις, οι Πορτογάλλοι θα μας είχαν ακόμη εκεί.. Μιλάμε, ότι είχανε κάψει γενικώς φλάντζα οι άνθρωποι.
Άρπαξα στον αέρα την πλαστική καρτέλα, όρθωσα την πλάτη μου, ίσιωσα το παντελόνι μου, έσφιξα τη γραβάτα και με βήμα φαινομενικά σταθερό εισήλθα στο ναό.
Περπάτησα, ρουφώντας με το βλέμμα το διαδραματιζόμενο βουρβουτζουλούκι.
Το φαντασμαγορικό summit συγκέντρωνε τα διασημότερα ονόματα της υφηλίου από το industry.
Χαμένος σε κοστούμια (όχι εργασίας) και θηλυκά από όλες τις φυλές της γης (literally), τσίτωσα για να ρουφήξω το clustering στα πέριξ και το κεντρικό event on progress.
"Ggreekk..?", έκανε η αγγλίδα της Telegraph που κουτσομπόλευε με τη συνάδελφο της από το BBC world σαν πήρα ένα φυλλάδιο από το desk. "U don't look like Greek".
I know, dear, I 've heard it again.

Kάθισα λίγο πάνω από το ρέστο delegation. Αφοσιώθηκα στη συζήτηση στο άτυπο τραπέζι.
Ο βαλκάνιος υπουργός ήταν για τον π0*^%, ο αφρικανός premier έμοιαζε γραφικός στο πάνελ.
The real power was on the fridge.
Κάμερες, φωτισμοί, και τεράστιες επίπεδες lcd οθόνες παντού στο χώρο που θύμιζε γιγάντιο μεταβιομηχανικό toll.
Και χρώμα. Πράσινο και γαλάζιο. Παντού. Έδινε κέφι, ομολόγησα στον εαυτό μου και λίγη πρόσθετη σπίντα.

Το lunch-break ήρθε σωτήριο.
Ανταλλάσσοντας ματιές επί ώρα με την προσωπική φωτορεπόρτερ (μόνο ;) του βαλκάνιου γείτονα ηγέτη, έκατσε να πέσω πάνω της στο λουκούλλειο μπουφέ.
Νο description is adequate.
Τράβηξα διστακτικά μια bussiness-card από το σακάκι και της έτεινα το χέρι.
Μου προσέφερε τη δική της με αινιγματικό [φαντασιώνομαι να πιστεύω] υπομειδίαμα.
Πάντως δεν με κοίταξε στα μάτια-η αλήθεια είναι, ούτε κι εγώ.
Προσέτι, ούτε κουβέντα.
Ψέμματα. Είπαμε ένα "CU".

Μετά συναντήσεις, στρατηγικά σχέδια. Πλάνα. Ζωγραφισμένα χαμόγελα και πρωτόκολλο.

Νέο debate και φωτιά στα τόπια.
Η ημικρανία μου είχε χτυπήσει τιλτ.
Το massage που είχα προνοήσει να κλείσω στο ξενοδοχείο, με χαλάρωσε κάπως-ευτυχώς.
Δεν την πάλευα διόλου.
Μετά sight-seeing. Ότι προλάβουμε στη Lisbon by night.
Τα βασικά.
Το μνημείο του Vasco de Gama.
Η κεντρική πλατεία της πόλης-"Σάαβας... κααφφέ...!!". Λιώσαμε στο γέλιο με τη διαφήμιση της NOVA.
Κάποιοι νυχτοπερπατήσαμε.

Το κυβερνητικό δεν μας πήρε τελικά.
Οι συνεννοήσεις -για λόγους ανωτέρας βίας- απέβησαν άκαρπες..
Με της γραμμής, τον ήπιαμε. Μας χορηγήθηκε βεβαίως κάθε δυνατή άνεση.
Στο bussiness lounge του Charles de Gaulle, το δίκτυο μάλλον αγνοούσε την έννοια του broadband.
Πολύωρη αναμονή.
Καφέδες, πόρτο, καλαμπούρια και 'ιστορίες'.
Ξεκοκκάλισα την αγγλόφωνη ειδησεογραφία της εβδομάδας-Pure Gordon.. σκέφτηκα.
Φτάσαμε εξουθενωμένοι.
Στο φιλικό σπίτι, μαζεμένοι για γυρω-βίζιον. Με περιμένανε.
Άντε "γειά σου Μαρία.."
Tomorrow [was] another day.
Mε βλέμμα στο απέραντο σιέλ και δέρμα στην άρμη.
Σιγοψήθηκα.
Έφυγα το σούρουπο από το Del Mar στο Σχοινιά σφυρίζοντας..

* Η περιγραφή, για τον αγαπημένο μου φίλο που μου το ζήτησε σε πρόσφατο comment του στο προηγούμενο post.
Αγορίνα, θα 'ρθω. Που θα πάει..;;

17 Comments:

Anonymous From a long distance said...

Σε μια τόσο ωραία πόλη και τη βγάλατε τόσο 'ξερά' λες και πήγατε σε ιατρικό συνέδριο αναισθησιολόγων; Κρίμα

5/15/2007 06:59:00 PM

 
Anonymous Anonymous said...

θα ήμουν πολύ αδιάκριτος αν ρωτούσα τι κάνατε "για την Ελλάδα ρε γαμώτο";

5/16/2007 12:31:00 AM

 
Blogger suigenerisav said...

@
From a long distance said

καλά το λέτε-που το μαντέψατε...;
"συνέδριο αναισθησιολόγων" ;-)
Τώρα, για το αν "τη βγάλαμε τόσο ξερά", για να το λέτε εσείς, δε μπορεί. Κάτι παραπάνω θα ξέρετε.

@
ανώνυμος said...
[βάλτε ρε παιδιά και κανα νικ της προκοπής-χάθηκε πια λίγη φαντασία...;;]

"θα ήμουν πολύ αδιάκριτος αν ρωτούσα τι κάνατε "για την Ελλάδα ρε γαμώτο";
Πράγματι, θα ήσασταν.

5/16/2007 12:41:00 AM

 
Anonymous From a long distance said...

Συνταξιδεύοντας, συμβιώνοντας με τέτοιες και άλλες αποστολές στα αεροπορικά ταξίδια τους και κυρίως παρατηρώντας τες στα ξενοδοχεία την ώρα του πρωινού ή λίγο πριν τη βραδινή έξοδο
Εμπειρία λοιπόν και όχι μαντεψιά.

5/16/2007 04:01:00 AM

 
Blogger suigenerisav said...

@
From a long distance said...
"Εμπειρία λοιπόν και όχι μαντεψιά."

Δεν είμαι σίγουρος ότι μιλάμε για το ίδιο πράγμα.., αλλά ΟΚ
LoL

"έτσι είναι αν έτσι νομίζετε", λοιπόν!

5/16/2007 11:08:00 AM

 
Anonymous Ασμοδαίος said...

Σε ό,τι και αν κάνετε -εμείς οι δαίμονες είμαστε διακριτικοί-, ολόψυχα καλή επιτυχία! :-)

-και ας μη σας πολυβλέπουμε στην καλύβα.

5/16/2007 12:16:00 PM

 
Blogger suigenerisav said...

@
Ασμοδαίος

και μένα μου λείπετε-περνάω που και που και διαβάζω κάτι λίγα, αλλά δεν έχω χρόνο να σχολιάσω..

ευχαριστώ, καλέ μου δαίμονα (LoL)

5/16/2007 12:27:00 PM

 
Anonymous Για την Ελλάδα ρε γαμώτο said...

κυβερνητικές αποστολές... φαντασμαγορικές παράτες... to see and be seen... λουκούλλεια δείπνα... ο κρατικός προϋπολογισμός να είναι καλά... και έπειτα η άλλη όψη... η γενιά των 700 ευρώ... ο μισθωτός που καλείται να κάνει θυσίες... οι νεόπτωχοι...

Αφιερωση το άσμα "Για την Ελλάδα ρε γαμώτο" του Στέλιου Φωτιάδη...

5/16/2007 01:04:00 PM

 
Blogger suigenerisav said...

@
Για την Ελλάδα ρε γαμώτο

Πέστα ρε φίλε! πέστα..
εδώ στον Ίακχο που κοζάρουμε κάποιοι τις 'πομπές' μας !!
Σας ευχαριστω θερμά δια την αφιέρωσιν.

ΥΓ. Σας συνιστώ γενικώς να μη διαβάζετε το παρόν 'καβαλημένο' ιστολόγιο-χάνετε το χρόνο σας.
Εκτός πάλι, αν σας βοηθάει ουσιωδώς να αποκρυσταλλώσετε περαιτέρω ταξική συνείδηση και να την πείτε στους λακέδες του καπιταλισμού (LoL).
Κατά τα λοιπά, (θα) ξέρετε, και το αντιλαμβάνομαι κι εγώ βαθμιαία, είναι η αλήθεια, είναι ένα ζήτημα η ανάγνωση "πίσω από τις γραμμές"..

5/16/2007 01:45:00 PM

 
Anonymous From a long distance said...

Και "6 πρόσωπα ζητούν συγγραφέα", επίσης.
Αφού ο διάλογος είναι σουρεάλ ας μας σώσει ο Πιραντέλλο

5/16/2007 04:29:00 PM

 
Blogger suigenerisav said...

@
From a long distance said...
"Και "6 πρόσωπα ζητούν συγγραφέα", επίσης. Αφού ο διάλογος είναι σουρεάλ ας μας σώσει ο Πιραντέλλο."

Τι να σας πω;
Εγώ και με τον Ιονέσκο δεν έχω πρόβλημα..
[Αλλά, στο φινάλε, στο παρόν μαγαζί εγώ στήνω την agenda και τον τόνο του διαλόγου ;-) ]

5/17/2007 11:50:00 AM

 
Anonymous From a Long Distance said...

Ωχ παρανόηση.
Δεν έχω ούτε δικαίωμα, ούτε πρόθεση να σας αλλοιώσω την agenda και τον τόνο του διαλόγου.΄
Αλλά εσείς γράψατε "έτσι είναι αν έτσι νομίζετε"

5/17/2007 02:03:00 PM

 
Anonymous nino 7047 said...

χαιρε,
ηρθες σε γαλλικο εδαφος και δε με ειδοποιησες? αν και μαλλον ηταν οι μερες που και εγω επεστρεφα..
εστειλα ενα μην καποια στιγμη, περιμενω απαντηση ακομα..i bear no grudge of course..
ακομα μου χρωστας εκεινο το ουισκι..
θα το δουμε το καλοκαιρι..
δεν εχω σχολιο να κανω για το ποστ, απλως ειπα να πω μια καλημερα, φοιτητης γαρ για μενα η μερα ξεκινα στις 12..
τα λεμε..

5/17/2007 02:08:00 PM

 
Blogger roidis said...

ααχ. πόσα δίκια έχεις "για την Ελλάδα ρε γαμώτο" και τι ωραία το εξέφρασες.

απολαυστικό.

5/23/2007 08:29:00 AM

 
Anonymous delicatessen said...

stamata tis yvreis pros ton Dia.
Na lega oti einai i proti fora pou trexeis na prolaveis...
Les kai ftaiei i Afroditi -i mipos ftaiei- pou ksypnas stis 8.00 kai exeis ptisi stis 8.10.
Ftaiei o Dias pou i diadromi den ginetai se 10 min?
ase pou -pote- den exeis etoimi kai ti valitsa kai as les to proigoumeno vradi "argisa re paidia giati eftiaxna ti valitsa gi avrio".
emeis se mathame. tha mathoun ki alloi. na mi se allazoun me tipota...glyke mou sui

6/05/2007 04:25:00 PM

 
Blogger alienlover said...

τόση τρεχάλα sounds real fun!!!!!!!!!!

6/12/2007 11:53:00 PM

 
Anonymous Anonymous said...

@bioannis
Γειά σου ρε Σούι... τι γίνεται?? Είπαμε να ανοίγεις που και πού και το δικό σου "σπίτι" και εσύ έριξες μαύρη πέτρα στην καλύβα.
Να προσέχεις φιλαράκι αυτά "τα γυαλιστερά τίποτε" είναι που κλείνουν τους ανθρώπους έξω.. ανεπαισθήτως, εντελώς.

Υ.Σ το υλικό που σού 'στειλα σου χρειάστηκε καθόλου ?? Ούτε φωνή ούτε ακρόαση....

6/26/2007 09:36:00 AM

 

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home