Ιστορίες με στρας, σκέψεις, ρεύσεις, παύσεις, τράς, αλλά χωρίς 'rush'...

Tuesday, January 30, 2007

πρόσκαιρη αλλαγή πλεύσης-μιλώντας για την Ιστορία..

Για όσους συχνάζουν ή εστω περνάνε ενίοτε από εδώ μέσα είναι μάλλον γνωστό πως ο παρών ιστότοπος ενέχει χαρακτήρα άστατης ημερολογιακής καταγραφής.
Αποτυπώνει προσωπικά βιώματα, καταγράφει όψεις εμπειρίας.
Κι όταν κάποτε παρεισφρύουν σοβαρότερα θέματα, όπως της τρέχουσας πολιτικής, κλπ επικαιρότητας, πάντα [απ' όσο ανακαλώ] συμβαίνει στο πλαίσιο μιας άμεσης εμπλοκής του γράφοντος.


Νομίζω πως προσωρινά επιθυμώ να κάνω μια εξαίρεση.

Να παρεκτραπώ απ' τις γνωστές συνήθειες μου.
Να πάρω θέση σε ζητήματα που θεωρώ μείζονα.
Σε ασύστολες στρεβλώσεις, σε ανενδοιάστες φενάκες.

Διαβάζω και ακούω μήηνες τώρα σχόλια και σχολιανά με αφορμή την εκδοση του νέου σχολικού εγχειριδίου που διδάσκονται τα παιδιά της ΣΤ' Δημοτικού.
Αντιδρώ ανάλογα με τα κέφια, συγκυριακά και περιπτωσιολογικά.
Τα παίρνω στο κρανίο-και μετά λησμονώ τις)*&*^#@#.
Περιπλανιεμαι σε δικτυακές συζητήσεις που όλο και τακτικότερα έχουν [ή καταλήγουν να προτάσσουν] στο επίκεντρο τους την ιστορία.
Εξίσου συχνά ιστορίες και τη σχέση τους με την Ιστορία.
Το έθνος και η πορεία του [το ελληνικό ασφαλώς, ε..-γιατί τ' άλλα στα π@π@ρ&@ μας τα γράφουμε...] κατέχουν περίοπτες θέσεις στους διαλόγους (;) που στήνονται π.χ. εδώ κι εκεί στο αχανές Δίκτυο.
Για να είμαι ακριβής, υπάρχουν πάντα κάποιες εστίες φιλόξενων ιστολογίων σε τέτοιες θεματικές με τους οικοδεσπότες τους να βάζουν συχνά λάδι στη 'δικτυακή φωτιά' με αλλεπάλληλα ποστ.

Δίπλα σ' αυτά υπάρχουν ιστοσελίδες ταγμένες με ιεραποστολική προσήλωση και περισσό ευσεβισμό στα νάματα του Έθνους άμα τε και της (χριστοδουλικής μορφής) Ορθοδοξίας [συνηθεστάτα].
Αυτές οι σελίδες παρουσιάζουν την εξής ιδιομορφία.
Όργανα κύκλων μαχητικού πολιτικού προβληματισμού που εκφράζουν συνήθως ακραίες σέχτες και πάντως όχι αριθμητικά δημοφιλείς σε _αμιγώς πολιτικό επίπεδο_, [π.χ. με ακροδεξιό ή αριστερό-αριστερίστικο χαρακτήρα, θα σας γελάσω.. Αυτά τα δυό όλο και περισσότερο διαπλέκονται σε ένα άνευ όρων εναγκαλισμό!], οι εν λόγω ιστότοποι αποκρυσταλλώνουν, αναπαράγουν, διαχέουν και συστηματοποιούν ιδεολογικοποιημένες απόψεις μεταμφιεσμένες σε αντιμενικοποιημένες αλήθειες.
Υπάρχουν βέβαια κι άλλοι.
Με έτερες αφετηρίες.
Θεμιτότερες κατά τη γνώμη μου.
Προσφυγικές οργανώσεις που αντιλαμβάνονται τα νέα δεδομένα στο δημόσιο σχολείο ως προσβολή στη μνήμη [μαρτυρικών τόπων και βασανισμένων ομάδων που άσβεστα συντηρούν-σε ποιό ακριβώς πλαίσιο αραγε;] και ακόμη χειρότερα δυνητικά ακύρωση του ουσιωδώς πολιτικού ρόλου τους στο πολιτικό παιχνίδι.
Συντηρητικοί πολιτικοί στοχαστές, συνδεμένοι με την Εκκλησία διανοούμενοι, απλοί άνθρωποι του μόχθου που δεν δύνανται [πρακτικά μιλώντας] να αξιολογήσουν τις αλλαγές στη σχολική ιστοριογραφία, καιροσκόποι δημοσιολογούντες, πληρωμένοι [να το ξαναγράψω..;] δημοσιογραφικοί κονδυλοφόροι, όπου-φυσάει-ο-(εκλογικός)άνεμος- κοινοβουλευτικοί των κομμάτων εξουσίας, αποπροσανατολισμένοι [IMHO] αριστεροί/'αριστεροί',
ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΑ πολλοί πολίτες μεγαλωμένοι με άλλα σχολικά διαβάσματα [σαν και τα πρωιμα δικά μου ασφαλώς!] και με -δεδομένο- δικαίωμα να διαφωνούν.
Τέλος, αν εξαιρέσουμε έναν, όσο ξέρω εγώ δλδ, αξιόλογο επαγγελματία ιστορικό με σοβαρή προσωπική ερευνητική agenda σε ζητήματα που για καιρό πολύ δεν έλαχαν [κατα την άποψη του] της μέριμνας της επίσημης Ελλαδικής εθνικής ιδεολογίας, δεν ξέρω ΚΑΝΕΝΑ, μα κανένα επιστήμονα με καταγεγραμμένο ερευνητικό στίγμα [μελέτης] στο χώρο που να στοιχίζεται στις τάξεις των αντιδρώντων.

Καταρχάς, όλα αυτά δεν είναι φυσικά αρνητικά.
Προφανώς σε ένα δημοκρατικό καθεστώς ελευθερίας της έκφρασης η διαφορετική άποψη είναι κέρδος.
Αν μάλιστα διασφαλιζόταν η δυνατότητα ενός καλόπιστου διαλόγου στη μόνη δυνατή βάση που εγώ τουλάχιστον γνωρίζω, δλδ με σεβασμό στις αρχές του ορθού λόγου-δεσμευτικού στη σκέψη και την επιχειρηματολογία μας, με τεκμηριωμένες απόψεις και επιθυμία συνδιαλλαγής, θα μπορούσαμε ενδεχομένως όλοι να κερδίσουμε.
Αν δηλαδή όντως μας ενδιέφερε η ιστορία ως γνωστική πειθαρχία [=discipline] και όχι η συγκαλυμένη πολιτική.
Αν διαχωρίζαμε την Ιστοριογραφία από τη Μνήμη.
Αν αντιλαμβανόμασταν την Ιστορία ως επιστήμη και όχι ως πάρεργο.
Αν συμφωνούσαμε στους όρους διεξαγωγής του διαλόγου.
Αν ξέραμε σε ΤΙ αναφερόμαστε κάθε φορά.
Αν θέλαμε όλοι να μιλήσουμε-αλλά και να ακούσουμε.
Και να επιδείξουμε επιθυμία να κατανοήσουμε-και διανοητική εντιμότητα.

Η πραγματικότητα που ζούμε, ευτυχώς ή δυστυχώς, είναι πάντως διαφορετική.
Ετσι εκτιμώ.
Και σ' αυτή την κατευθυνση θα επιχειρησω στη συνέχεια να επιχειρηματολογήσω.

20 Comments:

Blogger Μαύρο πρόβατο said...

Χαίρομαι για την παρέκβαση που αποφάσισες να κάνεις στο μπλογκ,
αναμένοντας την αποτίμησή του στο επίμαχο βιβλίο ιστορίας της 6ης δημ., παρακολουθώ με ενδιαφέρον και θα επανέλθω.

1/30/2007 07:13:00 PM

 
Anonymous Πόντος και Αριστερά said...

Φίλε sui generis AV, καλώς μας ήρθες στον χώρο των πόστερς για το συγκεκριμένο θέμα.

Ανεβάζω τα μανίκια μου,
τραγουδάω τη Διεθνή και αρχίζω να διαβάζω.....

Βλάσης

1/30/2007 07:19:00 PM

 
Anonymous JustAnotherGoneOff said...

Άλλοι ανεβάζουν τα μανίκια για να παίξουν μπουνιές... για να δούμε.

1/30/2007 08:38:00 PM

 
Anonymous pascal said...

Άντε...και πολύ άργησες.
Ρίχτα (ασάλιωτα, ε;)

1/30/2007 09:43:00 PM

 
Anonymous π&α said...

Μάλλον θα νομίζεις ότι εδώ σε λίγο θα γίνει ρωμαϊκή αρένα. Ωραίο αστείο!

Πώς είναι δυνατό, εξάλλου, να μην είναι αστείο;

1/30/2007 10:56:00 PM

 
Anonymous Πόντος και Αριστερά said...

This comment has been removed by a blog administrator.

1/30/2007 11:28:00 PM

 
Blogger Lost said...

Μωρέ, εγώ αυτά τα ιστορικά πολύ τα βαριέμαι. Θα περιμένω να γράψεις κανένα με σεξ και τζόγο, όπως το προηγούμενο που πολύ με άρεσε. 'Ντάξ?

1/31/2007 02:14:00 AM

 
Blogger suigenerisav said...

προς το παρόν ετοιμάζω.
Γράφω.
Καταθέτω σε sequel σχηματικά-μα και συνολικά την άποψη μου απέναντι στο σύνθετο-αλλά κατά τη γνώμη μου σαφέστατο πρόβλημα.

@
μαυρο πρόβατο
όλα καλά.

@
βλάσης
Πάμε: "εμπρος της γης οι κολασμένοι! της γης, οι σκλαβοι εμπρός, εμπρός.."
Εγώ παίζω μποξ χωρίς γάντια.
LoL

@
jango
μοιράζουμε και ποπ-κορν.

@
pascal
τα φιρμάρω :-)

@
π & α
τι να σας πω; όπως εκτιμάτε.

1/31/2007 02:31:00 AM

 
Blogger suigenerisav said...

@
lost
νταξ'!
αλλά θα αργήσω λίγο καλή μου.
Εχω ανοίξει εδώ δουλειές με φούντες.
:-)

"σεξ και τζόγο", έτσι; σίγουρα ;;

1/31/2007 02:34:00 AM

 
Anonymous Πόντος και Αριστερά said...

Μα που έιναι το δικό μου; Χάθηκε...

Το έφαγε, βραδιάτικα, το μαύρο σκοτάδι! Ήταν και μεγάλο το άτιμο!

Τουλάχιστον εμφάνισε το κομμάτι εκείνο, πριν το παράθεμα από το άρθρο της Κουλούρη...

Υ.Γ.
ούτε με γά γάντια, ούτε και χωρίς...

και φυσικά για σάλιο, ούτε λόγος!

Δεν θα πληρώσουμε εμείς τις αμαρτίες της προηγούμενης γενιάς!

1/31/2007 07:56:00 AM

 
Anonymous Πόντος και Αριστερά said...

Και για να σε βοηθήσω σε ότι γράφεις -που ελπίζω να είναι ψύχραιμο και να συνυπολογίσει καλά τις περισσότερες, τουλάχιστον, παραμέτρους- λάβε υπόψη σου τις οδηγίες του Αναλυτικού Προγράμματος Σπουδών (για τη συγγραφή του βιβλίου Ιστορίας της ΣΤ' δημοτικού πάντα), που προέβλεπε στους διδακτικούς στόχους, να δοθεί η δυνατότητα στους μαθητές:

"...να εκτιμήσουν τη συμβολή του ελληνισμού των περιοχών της Θράκης και της Μικράς Ασίας στην ανάπτυξη του ελληνικού κράτους".

Προέβλεπε επίσης και μια θεματική ενότητα με τίτλο:

"Η Θράκη, η Μικρά Ασία και ο Πόντος, κέντρα του ελληνισμού".

Και φαντάσου ότι οι θρακιώτες δεν πήραν ακόμα είδηση την απόσταση που χωρίζει το σύγγραμμα από το πλαίσιο...


Υ.Γ. Εκτίμησε εσύ, πέρα από τα ιδεολογικά και άλλα, εάν η αντίδραση που προκάλεσε η συγκεκριμένη αυθαιρεσία -το να παρακαμφθεί δηλ. το πλαίσιο του εντολέα- τοποθετεί τις αντιδράσεις των θιγομένων στο πλαίσιο που ανάφερες στο μπλογκ του Ροϊδη;

Αυτά, όσον αφορα τα θέματα που με αφορούν!
Τέλος πάντων, διάολε, σε τούτο τον τόπο ζούμε και όχι σ' ένα φανταστικό βασίλειο όπου κυριαρχούν αποκλειστικά οι φίλοι μας...

1/31/2007 08:08:00 AM

 
Anonymous Πόντος και Αριστερά said...

Αγαπητέ suigenerisav

Θίγεις σίγουρα πράγματα καίρια, που θα άξιζε να αναλυθούν αντικειμενικά. Όπως το γεγονός ότι με αφορμή το βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ’ δημοτικού προκλήθηκαν αντιδράσεις που έχουν πάρει το χαρακτήρα χιονοστιβάδας. Η ανάλυση αυτή προϋποθέτει νηφαλιότητα, που οι μέρες μας δεν την προσφέρουν.

Ακόμα και ‘συ, παρασύρθηκες από την εύκολη σχηματοποίηση, τη διάκριση σε «καλό» και «κακό», που αντιμάχονται μεταξύ τους. Και βέβαια, το «κακό» αντιμάχεται και την επιστήμη της Ιστορίας! Είναι όμως έτσι το σχήμα; Υπάρχουν κάποιοι θεματοφύλακες των ιερών και των οσίων της επιστήμης της Ιστορίας, ώστε με βάση αυτή την ιδιότητα να μπορούν να κρίνουν και να κατακεραυνώνουν το θράσος της πλέμπας που τολμά να αμφισβητήσει τα θέσφατα του ιερατείου; Απ’ όποια πλευρά και να το δεις, νομίζω πώς όχι…. Και η σχηματοποίηση δεν βοηθά καθόλου τη προσπάθεια κατανόησης!

Θα είδες σαφώς και μέσα στα μπλογκς ότι, ένθεν κακείθεν, διαμορφώθηκαν, εμφυλιοπολεμικώ δικαίω, στρατόπεδα και συμπεριφορές που είναι αποκρουστικές.

Τώρα, συγκεκριμένα: καλούμαστε από σένα, ως κυρίαρχο του χώρου αυτού, να διερευνήσουμε τρία θέματα.
Α) το βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ’ δημοτικού
Β) τα προβλήματα και τα όρια της νεοελληνικής ιστοριογραφίας και
Γ) τα ευρύτερα ιδεολογικοπολιτικά ζητήματα, που χαρακτηρίζουν την παρούσα φάση των νεοελλήνων στο μικρό τους κρατίδιο, σε μια καμπή της ιστορίας τους. Στην καμπή που διαμορφώνεται από την μετάβαση -σε μικρό ή μεγάλο βαθμό- από το παραδοσιακό, γνωστό και φιλόξενο πια, έθνος-κρατος σε νέες άγνωστες, αδοκίμαστες μορφές και σε παράξενες εποχές.

Για το βιβλίο θα είχα να πω πολλά. Όμως τα έχω γράψει και έχω εκτεθεί δημοσίως γι’ αυτά, ώστε να μην χρειάζεται να τα επαναλάβω. Δεν χρειάζεται να υποστηρίξω και εδώ ότι το βιβλίο αυτό, με βάση τους δικούς μου κώδικες δεν εντάσσεται στην πολυθρύλητη νέα Ιστορία, αλλά στην αναθεωρητική Ιστορία!

Όμως, επί της ουσίας η απάντηση δόθηκε στο άρθρο της κ. Χρ. Κουλούρη στο «Βήμα της Κυριακής». Το απόσπασμα, το οποίο ορίζει και το θεωρητικό πλαίσιο -μέσα στο οποίο μπορεί να προσεγγίσει κανείς και το επίμαχο βιβλίο- θα άξιζε να το μεταφέρω και εδώ:

«Στην πρώτη περίπτωση, η σιωπή της παραδοσιακής εθνικής ιστορίας αφορούσε την απόκρυψη των αρνητικών όψεων του εθνικού παρελθόντος ώστε να μην επισκιάζεται η συλλογική αυτο-εικόνα. Η προσέγγιση αυτή εξαρτάται από την πεποίθηση ότι η αγάπη για την πατρίδα μπορεί - και οφείλει - να στηριχθεί μόνο σε μια εξιδανικευμένη εικόνα του έθνους. Μελανές και τραυματικές στιγμές της εθνικής Ιστορίας εξωραΐζονται για απολογητικούς λόγους, γεμίζοντας την Ιστορία με «λευκές σελίδες». Οι ήρωες αυτής της Ιστορίας είναι επίσης αψεγάδιαστοι: γενναίοι, ενάρετοι, χωρίς ανθρώπινες αδυναμίες, αιώνια πρότυπα των επόμενων γενεών. Περιστατικά του βίου τους που μπορεί να αμαυρώνουν αυτή την αστραφτερή εικόνα παραλείπονται και αφήνονται στην περιέργεια των επίμονων ερευνητών....

Στη δεύτερη περίπτωση, της «ουδέτερης» ιστορίας, ο στόχος της σιωπής είναι διαφορετικός: στην προοπτική μιας φιλειρηνικής εκπαίδευσης, κρίθηκε ότι είναι σκόπιμο να αποσιωπηθούν οι συγκρούσεις και τα αισθήματα εχθρότητας που ανέπτυξαν δύο έθνη στο παρελθόν. Μετατοπίστηκε λοιπόν το κέντρο βάρους από την πολιτική και διπλωματική ιστορία στην κοινωνική, οικονομική και πολιτισμική ιστορία, η οποία δεν περιέχει αιματηρές συγκρούσεις και εντοπίζει το ενδιαφέρον σε άλλες πτυχές του παρελθόντος. Ιδιαίτερα στο σχολείο κρίθηκε ότι ήταν απαραίτητο να «αφοπλιστεί η ιστορία» (σύμφωνα με τον τίτλο ενός συνεδρίου που διοργάνωσε η UNESCO), της οποίας η εθνικιστική διδασκαλία είχε γεννήσει εθνικά μίση και πολέμους. Σε πολλές περιπτώσεις η διδασκαλία περιορίστηκε συνεπώς στην καθημερινή ζωή, όπου τα παιδιά μάθαιναν για ένα παρελθόν χωρίς μάχες και ήρωες. Ταυτόχρονα, έγινε προσπάθεια να εξοβελιστούν επίθετα ή χαρακτηρισμοί αρνητικοί για γειτονικούς λαούς, συνήθως για εκείνους με τους οποίους υπήρχε ιστορικά εχθρική σχέση.
Στην προσέγγιση αυτή ελλοχεύει ο κίνδυνος να κατασκευαστεί μια ψευδής εικόνα ενός αρμονικού παρελθόντος και να υποτιμηθούν οι συγκρούσεις που αποτέλεσαν ουσιαστικό στοιχείο του κοινού για γειτονικούς λαούς παρελθόντος. Είναι προφανές ότι, τουλάχιστον για την περιοχή των Βαλκανίων, η σύγκρουση αποτέλεσε στοιχείο της συνύπαρξης. Η Ιστορία θα πρέπει λοιπόν να κοιτάξει με ειλικρίνεια και γενναιότητα στον καθρέφτη της, χωρίς εξιδανικεύσεις και αποσιωπήσεις. Η πρόκληση της διδασκαλίας της εθνικής ιστορίας έγκειται στον τρόπο διαχείρισης των συγκρούσεων και μάλιστα όταν οι συγκρούσεις αυτές έχουν νωπά αποτυπώματα στη συλλογική μνήμη.”


Βλάσης

1/31/2007 08:15:00 AM

 
Anonymous Βλ. said...

Δεν μπορείς να πεις!

Αξιοποίησα, όσο μπόρεσα, τον χώρο σου και σου έδωσα λαβή για τα αντισχόλια (και τα αντισχολιανά φαντάζομαι). Μην παρεξηγήσεις μόνο το "διάολε, σε τούτο τον τόπο ζούμε..." (με τα αυθαίρετα και τις καταπατήσεις, θα πρόσθετα τώρα).
Για την κ. Ρεπούση ήταν!

1/31/2007 08:27:00 AM

 
Blogger suigenerisav said...

@
βλάσης [1/31/2007 08:08:43 AM]

στα επόμενα ποστ που θα ανεβάσω σταδιακά, θα αφήσω να διαφανούν με σαφήνεια [ελπίζω] οι αποψεις μου για μια μεγαλη σειρά αλληλοεπικαλυπτομένων ζητήμάτων.
Συνοπτικά εδώ για όσα υποστηρίζεις σε σχέση με τις οδηγίες του Αναλυτικού Προγράμματος Σπουδών που στοχεύει για τους μαθητές:
"...να εκτιμήσουν τη συμβολή του ελληνισμού των περιοχών της Θράκης και της Μικράς Ασίας στην ανάπτυξη του ελληνικού κράτους",
και επίσης προβλέπει να προσεγγίζονται
"Η Θράκη, η Μικρά Ασία και ο Πόντος, (ως) κέντρα του ελληνισμού".

Ας καταστησω εξαρχής ξεκαθαρο πως η συνολικότερη κριτική μου θα αφορά κυρίως σε τέτοιες αντιλήψεις-στο κρυσταλλωμένο πλαίσιο δλδ κατανόησης από πλευράς της ελληνικής πολιτείας των επιμέρους διδακτικών προγραμμάτων.
Σέβομαι και τιμώ τον μικρασιατικό, τον ποντιακό ή τον αλεξανδρινό ελληνισμό. Δεν αντιλαμβάνομαι, όμως, ή για την ακρίβεια ΔΕΝ συμμερίζομαι διόλου τη λογική αναπτυξης των διδακτικών προσεγγίσεων που ανήκουν σε άλλες [κατα τη γνώμη μου] εποχές.
Δεν θεωρώ τη Θράκη, τις Β. Σποράδες ή τα νότια Δωδεκάνησα λιγότερης αξίας τμήματα της ελληνικής επικράτειας από την Πελοπόννησο, ας πούμε, για να μην παρεξηγούμαστε.
ΔΕΝ εντάσσεται, δεν έχει ρόλο, ύπαρξη, υπόσταση, νόημα μια διατύπωση στους στόχους του αναλυτικού πρόγραμματος που αντιμετωπίζει τα πραγματα σε γεωγραφική βάση. Όχι γιατί δεν πρέπει να υπαρχουν αναφορές σε _ιστορικούς_ θύλακες, κοινότητες κλπ ελληνισμού, αλλά γιατί αντιτιθεμαι [μαζί σχεδόν με όλους όσους μελετούν τη διδακτική της Ιστορίας] στο συγχρονο σχολείο σε γραμμικές, μονοσήμαντες, αφηγηματικες λογικές που λειτουργούν στην οπτική του μεγαλου 'εθνικού αφηγήματος'.
Στην επανεμπέδωση και επανεπιβεβαίωση εθνικών στερεοτύπων. Με ενδιαφέρει η αναδειξη της ιστορικής γνώσης οργανωμένη σε άλλα πλαίσια. Η ένταξη του πληροφοριακού υλικού που αφορά την παρουσία και δράση του ελληνισμού σε διάφορες φάσεις υπό άλλα πρίσματα-απ' αυτά που υιοθετήθηκαν σχεδόν πάντα ως τώρα.
Κατανοώ πλήρως τη μέριμνα σου και τον προσωπικό [σχεδόν μοναχικό αγώνα σου] για την ανάδειξη άλλων πτυχών της νεότερης ιστορίας στην περιοχή π.χ. της Μαύρης Θάλασσας.
Συναινώ στην ένσταση σου την οποία ποικιλότροπα καταγράφεις πως το "ελλαδικό κράτος", [με την εθνοκεντρική αφήγηση, κατα την άποψη μου], δεν ενσωμάτωσε ακόμη και την εποχή της ύψιστης 'εθνικοφροσύνης' του (πολιτισμικούς) χώρους, ιστορίες, κλπ ενός άλλου, λησμονημένου Ελληνισμού.
Διαφωνώ στο 'δια ταυτα' στην αυγή του 21ου αιώνα.
Το πρόβλημα, θεωρώ πως, είναι ο ιδεολογικός _απογαλακτισμός_ της εκπαίδευσης από τις στείρες [_σήμερα_, ΟΧΙ πάντα!], όψεις της ελληνικής κρατικής ιδεολογίας.
Όχι η επιπρόσθετη ενδυνάμωση ενός μη-επιχειρησιακού ιδεολογήματος.
Σεβομαι την ιστορική μνήμη βασανισμενων, λησμονημένων ή και συκοφαντημένων εθνοπολιτισμικών ομάδων.
Ενώνω τη φωνή μου στη ανάγκη μελέτης τους.
Τα αίτηματα διδασκαλίας στις σχολικές βαθμίδες της εκπαίδευσης, είναι άλλης τάξης ζητήματα. Προυποθέτουν άλλους διαλόγους-[όχι για να αποκλείσουν κάτι/κάποια περιοχή της γνώσης!], αλλά για το ουσιαστικό περιεχόμενο του νέου ρόλου του μαθηματος της ιστορίας.
Γνώμονας πρέπει να είναι τι θέλουμε να μάθουνε τα παιδιά μας;-Η ακόμη καλύτερα ΤΙ έχουν ανάγκη να μάθουν σήμερα τα παιδιά..
Κατά τη γνώμη μου, το ζητούμενο είναι η δημόσια διαβούλευση με σοβαρούς όμως όρους.
Κραυγές, αρτηριοσκληρωτικές αγκυλώσεις, εμμονές, (εθνικές) φαντασιώσεις [δεν σε συγκαταλεγω ασφαλώς σε αυτές], πιστεύω πως δεν έχουν θέση..
Προσβλέπω σε ένα θετικό, δυναμικό, και ταυτόχρονα νηφάλιο στην διαχειριση του περιεχόμενο σχολικής γνώσης. Ανοιχτό σε αναθεωρήσεις, που να καλλιεργεί την κριτική σκέψη, ενάντια στην αποστήθιση, χωρίς έμμεσες/άμεσες εθνικιστικές αιχμές με το βλέμμα στο μέλλον!
Όχι παγιδευμένο σε στείρες, καταγγελτικές αναγνώσεις του χθες..
Με τη Μνήμη να μην αναστέλλει τη δυνατότητα να πορευτούμε σήμερα και αυριο.
Αυτή είναι η μέριμνα μου.
Τα υπόλοιπα, συν τω χρόνω..


Προσέτι, σε όσα αναφερεις για τις απόψεις της Χ. Κουλούρη που παραθέτεις από το τελευταιό Βήμα της Κυριακής, ανάμενε.. Τη συνέχεια
:-)
[Προσυπογράφω την καταληκτηρια θέση της περι 'γενναιοτητας', 'χωρίς έξιδανικεύσεις και αποσιωπήσεις'.
Αλλά δεν νομίζω πως βρισκόμαστε εκεί-στον αντίποδα ακόμη κείμεθα..

1/31/2007 11:40:00 AM

 
Anonymous nothing is constant bUt change said...

sui generis
tha symfoniso me Lost...oi istories tou parelthontos panta exoun kati pou emena prosopika me synarpazi kai me taxidevei

keep up the good work...

nothing is constant bUt change

1/31/2007 12:52:00 PM

 
Anonymous Anonymous said...

Πολύ ωραία όλα αυτά * - αλλά τελικά πολύ κακό για το τίποτα. Τα μυαλουδάκια των μικρών, ανύποπτων, ανυπεράσπιστων μαθητών δεν πρόκειται να επηρρεαστούν γιατί πολύ απλά ΔΕΝ ΔΙΑΒΑΖΟΥΝ. Κάποιοι μάλιστα δεν ΞΕΡΟΥΝ να διαβάζουν (μεταφορικά ή / και κυριολεκτικά), οπότε ο καβγάς είναι για το πάπλωμα...

* αν ενδιαφέρει, εγώ θα συνταχθώ με τους υπερασπιστές του βιβλίου και ας μην το έχω καν ανοίξει, υποπτεύομαι ότι οι περισσότεροι που το (κατα)κρίνουν επίσης δεν το έχουν ανοίξει

1/31/2007 01:14:00 PM

 
Blogger suigenerisav said...

@
nothing is constant bUt change
Λίγη υπομονή-όπως βλέπετε έχω μπλέξει.. :-)
Ευχαριστώ για την προτροπή. Θα την λάβω σοβαρα υπόψιν μου.

@
ανώνυμον/η
Δεν θα διαφωνήσω μαζί σας-"δε διαβάζουν". Γιαυτό ακριβώς-σε αυτό συγκεκριμένα κατατείνω κι εγώ.
Τι θα έπρεπε/τι θα θέλαμε/τι θα μπορούσαν να διαβάσουν, με μεγαλύτερη 'χρηστική' αξία και ενδιαφέρον για το μέλλον τους ..

ΥΓ "υποπτεύομαι ότι οι περισσότεροι που το (κατα)κρίνουν επίσης δεν το έχουν ανοίξει"
Μάγος είσαστε ;

1/31/2007 02:39:00 PM

 
Blogger John Silver said...

καλά παιδιά, κάντε δουλειά σας με τους πόντους και τις ιστορίες σας - πέστε μου μόνο πότε θα ξαναρχίσετε να μιλάτε για σεξ για να ξανάρθω.

1/31/2007 05:58:00 PM

 
Blogger Πάνος said...

Παρακολουθώ, με μεγάλο ενδιαφέρον!

- και αναμένω τη συνέχεια!

ΥΓ. Εγώ το διάβασα το βιβλίο (πολύ προσεκτικά) πριν γράψω γι' αυτό! Περιμένω, λοιπόν, μια συνολική εκτίμηση του suigeneris - όχι μονάχα από τη σκοπιά του ιστορικού!

1/31/2007 09:44:00 PM

 
Anonymous Anonymous said...

[url]http://pharmack.9999mb.com[/url]
download mobile ringtones
[url]http://naxuya.1111mb.com[/url]
free download mobile ringtones
[url]http://kapec.fr33host.net[/url]
free mobile ringtones
[url]http://tabletki.xhostar.com[/url]
free mp3 mobile ringtones

2/13/2007 01:13:00 AM

 

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home