Ιστορίες με στρας, σκέψεις, ρεύσεις, παύσεις, τράς, αλλά χωρίς 'rush'...

Thursday, September 28, 2006

Time goes by, soo slowwly..

Παρασκευή βράδυ-στο bar-restaurant του φίλου που γνώρισα στο Αερινό, στη Σέριφο. Φάγαμε χαλαρά-ήπιαμε αγριότερα.
Ιταλός σταρ ο δικός μου στο μέσο μιας ευχάριστης βραδιάς. Ήρθε κι η Τζούλια..
Apocalypse now!
Για τους οφθαλμούς, χάρμα-βαρίδια στο στομάχι.. Η νύχτα προχώρησε. Εγώ πάλι, όχι. Σκαλωμένος σε σκέψεις που δεν μπορούσα να προσδιορίσω, αφέθηκα στο τίποτα. Μάτια διάφανα-μάτια κενά. Να 'φταιγα μόνο εγώ;
Whatever, tο Γκαζοχώρι με κούρασε. Στα διάλα..
Αδιάφορες φάτσες, κουρασμένα κορμιά, καμιά πρωτοτυπία. Ζωή χωρίς. Καβάλησα τη μηχανή και χίμηξα στη βραδυνή νοτισμένη άσφαλτο-λίγο πριν ο καιρός χιμήξει πάνω μας. Και δροσίσει την σταθερά άνυδρη αύρα μας. Με ποτάμια, ποτάμια, ποτάμια ..

Βαρετά Σάββατα, ημι-αναμενόμενη τροχιά. Πρωινός καφές, μεσημεριανό διάβασμα. Η εξέλιξη της ώρας μου στο ρυθμό της παρέας. Gone with the wind. Καφές-με πήρε ο Δ.-θα κατέβεις Mai Tai? όχι δεν-παγωτό-αγώνας του γάβρου: ο θεός να τον κάνει..-..
Ήμουν έτοιμος να καταλήξω στο dvd. Μαμ, κακά και νάνι. Ύστερα, πάλι;
"The situation has not improved", άκουσα τη μπάσα φωνή του Seann-ringtone ειδοποιητικό στα μηνύματα του κινητού μου. Κοίταξα τ' όνομα.
Δεύτερο μήνυμα, μετά διαβούλευση, τέλος συνάντηση. Deza Vue.
Το μέρος, εγώ το πρότεινα-δεν ξέρω πως μου 'ρθε. Rolling stone στους καιρούς της αδράνειας. Επιστροφή στο χθες "σαν να μην πέρασε μια μέρα". Όχι όμως Μαβίλλη-Μπρίκι, που 'θελε αυτή. Της ζητησα να ανηφορίσει λίγο.
Αναμένοντας, βρέθηκα κάτω από τον Πύργο των Αθηνών να μετράω τα πατώματα. Στο ισόγειο, ο γκριζαρισμένος θυρωρός μου φάνηκε γνωστός.

Είκοσι χρόνια αργότερα-από τότε. Στάθηκα να ατενίζω το τελευταίο θρανίο στην αίθουσα του 3ου. Ημιφωτισμένο από μια λάμπα νέον.
Στην αίθουσα του παλιού φροντιστηρίου που σειόταν από τις φωνές μας. "Είμαι 16αρης σας γ@μ%^( τα Λύκεια" ρεεε. Στην δυτική γωνία του Πύργου μου φάνηκε πως είδα το τελείωμα της θεόκοντης φούστας μιας φιλολόγου που όταν μιλούσε στα δυό ξανθά γλυκά αγοράκια της τάξης-αυτά του τελευταίου θρανίου, φρόντιζε να το κάνει καθισμένη πάνω σε ένα έδρανο με τα πόδια ορθάνοιχτα.
Και τους Α. και Ε. ορκισμένους φίλους του τότε-αδιάφορο τίποτα του σήμερα, να παιζουνε τη σκηνή στο Βασικό Ένστικτο, με ολίγη από Ρόδα, Τσάντα και Κοπάνα.
Είδα την Έλλη, τον Ευτύχη, την Αθηνά, τη Μαρία, τον Άγγελο, τη Νατάσα, τη Δέσποινα, τη.. Άκουσα τα τιτιβίσματα στην πίσω στοά του ισογείου-εκεί που δίνονταν τα ραντεβού. Πριν και μετά. Μύρισα το άρωμα του πρώτου μου εφηβικού έρωτα στη σκάλα.
Στην έξοδο κινδύνου.
Αυτή πήρε και κείνη μαζεύοντας τα από τότε κιόλας για το Λονδίνο και εγώ 'παραμένων' [που λέγανε και στο στράτευμα] στην Αθήνα για πολλά χρόνια. Προχώρησα διστακτικά στους διαδρόμους.
Με ακούμπησαν στην πλάτη τσάντες και τετράδια καθώς στριμωγνόμασταν στο ασανσερ. Στη διαδρομή από τον πέμπτο στο ισόγειο, κάρφωσα στα σιέλ μάτια την Έλζα, την ωραιότερη κουκλάρα στα βόρεια προάστια και περι[απο]πλανήθηκα στα μάτια της. "Να τα πούμε από κάτω λίγο πριν το μάθημα" της είχα πει, κάποια στιγμή-ο γκόμενος του αποκάτω φροντιστηρίου βλεπεις. Ξέχασα το ραντεβού-έσπευσα ασθμαίνων μια ώρα μετά. Το παγκάκι κάτω από την ακακία, ήταν φρεσκοβαμμένο μα άδειο. [Την ξαναείδα χρόνια μετά, στη Μύκονο γραμματέα του Βολιώτη μαικήνα του lifestyle. Μεγάλε, είχες την ευκαιρία σου..]

Ήπια -νοερά- καφέ στο Λυχνάρι, έφαγα τυρόπιτα στο Flower, φιλήθηκα παθιασμένα στη γωνία του Γαλαξία-γλώσσα στη γλώσσα επί ώρες.
Τόοτες.
Στρίβοντας το βλέμμα, με είδα. Έφερνα σε swing ρυθμό το ουϊσκυ με το νεροπότηρο στο μεγάλο δάσκαλο μου, (τη σπίθα του οποίου έσβησε για πάντα το αλκοόλ) από το διπλανό μπαρ-πριν αρχίσει το μάθημα της Τρίτης. Του θύμιζα ένα Ρώσο ποιητή της Επανάστασης. Ήταν γεγονός. Ήμουν ο αγαπημένος μαθητής του Γ. Κ.-εκείνος ήταν ο guru όλων μας.
[Δεκα-τόσα χρόνια αργοτερα, στρίγγλισαν τα φρένα του TDM για να αποφύγω ένα σαβουριασμένο τρελλό που διέγραφε οχτάρια στην Αντιστάσεως ένα ξημέρωμα: "που 'σαι ρε Μαγιακόβσκυ", μου χαμογέλασε μες στη θολούρα του. "Τους γάμ(*&^%$ς όλους ή ακόμα?" Ησύχασε δάσκαλε-ησύχασε.. άφησα το μηχανάκι στην άκρη του δρόμου, τον πήγα ως την πόρτα του σπιτιού του.
Ύστερα, άφησα τα δάκρυα μου.
Να κατέβουν ως κάτω στο πεζοδρόμιο.]

Φορώντας το τρεντάτο Artisti Italiani μου-L' art de vivre, θυμάμαι, έγραφε στη στάμπα, εξελίχτηκα στον Che της γενιάς που τα 'σπασε με την Πολιτική. Έτσι δηλαδή φαντασιωνόμουνα μάλλον. Εξαπολύοντας φιλιππικούς in defense της αισθητικής και της Ζωής, στόχευα στον 'πλέριο' ατομικό ευδαιμονισμό. Εξακοντιζοντας μύδρους κατά της μικροαστικής ηθικής και της μιζέριας που μας περιέβαλλε, τα 'σπαγα με το 'γύρω' μου. Εγώ διάβαζα, εξάλλου, και Face και Id και σιχαινόμουνα τις λευκές κάλτσες και τις χρυσές καδένες και γενικώς το πανηγυριώτικο. Το στυλ του Βαμβακούλα, τη μουσική του Βαμβακάρη και το discourse του Μένιου. Παιδιά δεν είχα-τα pampers δεν ήξερα τι περιείχαν.. Ο Σπύρος Χατζάρας ήταν εθνικός τηλεπαρουσιαστής, ο 2-67 εθνικός ραδιοπειρατής, η Ρίτα εθνική υπόθεση και ο Τσάκωνας εθνικός σταρ. Τα κλαρίνα-κυρίαρχα όργανα και η βραδιά πίτσας έξοδος της αγίας ελληνικής οικογένειας.
Η Αθήνα είχε είκοσι μπαρ και οι φάτσες της νύχτας γνωρίζονταν μεταξύ τους.
Πρωθυπουργός ήταν ο λαοπρόβλητος Ηγέτης της Αλλαγής, οι υπουργοί είχαν μουστάκι και στην τηλεόραση έπαιζε τζόβενο ο Α. Καφετζόπουλος στην Αστροφεγγιά [ή κάτι παρόμοιο]. Όνειρο μου ήταν μια Lancia Integrale σαν κι αυτή που οδηγούσε ο Τζίγγερ και περίμενα να κλείσω τα 16 ή 17 για να πάω με τους κολλητούς μου διακοπές στη Σαντορίνη..

Ύστερα δεν ξύπνησα, αλλά ένιωσα ένα χέρι από πίσω μου. Αποσβολωμένος, μου πήρε κανα πεντάλεπτο να επανέλθω. Στο χρόνο-αλλά και στο χώρο, για να μη σου πω στο πρόσωπο..;-). Ναι, ναι. Κάπως πρέπει να ήμουν. Δεν το σχολίασε. Αν το είδε.
Διαλέξαμε, δηλαδή εγώ μάλλον αδιαφόρησα για το που βαδίζω, μια πόρτα που έγραφε κάτι σαν 'μπαρ' και μπήκαμε μέσα. Το σκηνικό άλλαξε άρδην. Μεταφερθήκαμε αλλού.

Οι κουβέντες μας μετρημένες. Το live που ακούγαμε δεν ήταν κι άσχημο, οφείλω να πω. Λίγο αμήχανη έπαιρνε μπρος καθώς το Bombay-τόνικ καύσιμο των ψυχών-ήττα των (ανδρικών) σωμάτων σε αξιοσέβαστες ποσότητες, έρρεε.
Κάτι μου ΄λεγε-δε θυμάμαι τίποτα.
Αρχικά εκεί, καθισμένοι σε κάτι σαν βαρέλια, στο απίστευτο Mike's Irish Pub, το Δουβλίνο του Αγ. Πατρικίου στα όρια του αθηναϊκού κέντρου. Μετά στη βομβαρδισμένη, μονίμως τον τελευταίο καιρό, οικία μου. Μόνο βιβλία, πλυμένα ρούχα, σεντόνια, (βασικά) φαγώσιμα στο ψυγείο και καθαρές πετσέτες παραμένουν σε τάξη σ' αυτό το χώρο. Τα ρέστα συζητιούνται. Στο πλαίσιο των sine qua non της ανθρώπινης επαφής: τραπέζωμα, κουβέντα ή σεξ.
"Μεγάλος αγώνας η ανθρώπινη σχέση", μου λέγε κάποτε ο πατέρας μου.
Ακόμη και σήμερα, δεν είμαι σίγουρος για το τι είχε στο νου του.
Πάντως, τα πραγματικά derby ποτέ δε λήγουν ισόπαλα. @ the eve of the day-@ the end of the night, εγώ, ωστόσο, πάντα χάνω. Με οριακή διαφορά στο σκορ, αλλά χάνω. Ίσως, γιατί ο Μορφέας μου γνέφει πιο σαγηνευτικά από οποιοδήποτε κ$^&*ο.. τα τελευταία τουλάχιστον χρόνια.
Και η πλάκα είναι πως δεν αισθάνομαι ποτέ άσχημα γιαυτό..

ΥΓ. Αφιερωμένο στην καλύτερη μου φίλη-που ήρθε τώρα κοντά να μας δει απ' τα ξένα..

25 Comments:

Blogger pascal said...

Ίσως το καλύτερό σου από όσα έχω διαβάσει. Καλησπέρα.

9/28/2006 08:08:00 PM

 
Blogger suigenerisav said...

@
Pascalη,
τη μετράω τη κουβέντα σου.
Να 'σαι καλά ρε boy!

Για κοίτα, λέω, να τα πούμε..

9/28/2006 08:33:00 PM

 
Blogger Γιουτζίν said...

Άρη, γάμα τους τα λύκεια εσαεί ;-)
Συμφωνώ με τον Πασκάλ, είναι ό,τι κοντύτερα σε εσένα έχεις γράψει νομίζω

9/28/2006 08:35:00 PM

 
Blogger suigenerisav said...

@
Ευγενία,
Είμαι 35άρης, "τι τους γamw..?"
;-)

Τώρα "κοντύτερα"-μακρύτερα, τι να σου πω..
Ξέρω γω. Είμαστε άραγε μόνο 'ένα' πράγμα ?
(lol)
Το μόνο σίγουρο είναι ότι αυτό το ποστ είναι εγγύτερα στις [θαμμένες] αναμνήσεις μου..

9/28/2006 08:50:00 PM

 
Anonymous MiuMiuTheCrazyCat said...

Otan proxtes syzhtagame gia to pws grafeis...avto akrivws ennoousa...
Nostalgika tryfero kommati - mesa apo thn kardia sou:it's REAL! Mpravo.

9/28/2006 10:00:00 PM

 
Blogger bebelac said...

"Ύστερα, άφησα τα δάκρυα μου.
Να κατέβουν ως κάτω στο πεζοδρόμιο"
.... Εσείς Suigenerisav,εσείς το κάνατε αυτό;;;
Εντυπωσιάζομαι ευχάριστα. ΕΣΕΙΣ;;;
τι γλυκό που ήταν αυτό!

9/29/2006 10:41:00 AM

 
Anonymous SpecialK said...

''Η Αθήνα είχε είκοσι μπαρ και οι φάτσες της νύχτας γνωρίζονταν μεταξύ τους.''
πες το ψέμματα....!
πολύ ωραίο!

9/29/2006 12:01:00 PM

 
Blogger suigenerisav said...

@
miumiuτρελλόγατο

κοριτσάκι μου εσύ! που με ξέρεις, όσο _κανείς_ on earth.. ;-)

@
(εύγευστον) παιδική κρεμούλα,
είδατε αγαπητή ..??
(lol)

@
specialK
Ακόμη βλέπω αραιά και που φάτσες [late 30's-early 40's] πoy ανακαλώ από εκείνα τα χρόνια..
Τότε που το μπαρ ήταν βραδυνό λυτρωτήριο φορτωμένων ψυχών, χώρος κοινωνικοποίησης, τόπος συνάντησης αυτής που 'χες δει προχθές στο -ιστορικό- Amsterdam [αβανγκαρντιά φοιτητομάγαζου..], κλπ, κλπ

9/29/2006 03:34:00 PM

 
Blogger John Silver said...

This comment has been removed by a blog administrator.

9/29/2006 04:15:00 PM

 
Blogger John Silver said...

I'll be damned! Could it be that you do take things seriously after all? Bugger me if I ever saw this coming...

9/29/2006 06:06:00 PM

 
Blogger suigenerisav said...

@
john silver
[treasure island]
ενταύθα

I m not so sure I get a lot from what u 've read. Actually, I don't get a real clue..
I may "take things seriously"-I may not, but whatsoever, I have no fucking idea 2 what r u talking about..
Could U pls let me know a little more, chap??
;-)

9/29/2006 06:15:00 PM

 
Blogger John Silver said...

I only meant it was nice of you to let us get a glimpse of your sensitive self for a change... And that what you wrote was really nice. That's all, keep it up.

John

P.S.: 'Chap' ?!?!...

9/29/2006 06:54:00 PM

 
Blogger suigenerisav said...

@
Caribbean Pirate

Yeah, yeah..!
Now, I get the point.
;-)
Just for feeding my curiosity, r u a regular reader?
I noticed this "a glimpse of your sensitive self for a change" and I was wondering if it involved that u 've attended some of this 'self' the way it was presented -as a net persona- so far..

Anyway, thanx 4 your remarks, MatE [if this sounds -somehow- better.. LoL, lOl..]

9/29/2006 08:19:00 PM

 
Blogger Γιουτζίν said...

Σιχαίνομαι τον ρόλο του "ψυχαναλυτή του μπλόγκερ", αλλά προσθέτω: εγώ δεν είδα το ποστ σαν αναπόληση σε θαμμένες αναμνήσεις. Βεβαίως, η ανάγνωση ανήκει στον αναγνώστη και αυτόν βαρύνει ;-)

9/29/2006 08:45:00 PM

 
Blogger suigenerisav said...

Nτάξει ρε Ευγενία.
Σωστό.
Έχεις περισσότερο δίκιο απ' ότι ισχυριστηκα-για να μην μείνω στη θεμιτότητα [άρα και την αλήθεια] της ανάγνωσης.
"Ο συγγραφέας πέθανε!", ρεεε..
που 'λεγε κι ένας παλιός Ρολάν.. back in the swinging 60's.
:-)

9/29/2006 09:04:00 PM

 
Blogger Rodia said...

!!!!!! :-)

9/29/2006 09:19:00 PM

 
Blogger Αθήναιος said...

Καλά ρε συ, πώς γίνεται ΚΑΘΕ φορα ν'αγαπάς τόσο πολύ και τόσο θανατηφόρα. Αυτές οι γυναίκες που σε γνωρίζουν, δεν κόβουν με τη μία ότι έχεις φυσιογνωμία απατεώνα; Και σιγά τον Τσε, ρε μάγκα. Τον Αναστασιάδη στην "Ε" διάβαζες στα νειάτα μας και σου φαινόταν αστείος!

Παρ'όλα αυτά, ωραίο ποστ.:-)

9/30/2006 12:22:00 AM

 
Blogger suigenerisav said...

@
rodia
???
;-)

@
μάγερα της συφοράς
ναι, ναι κάπελα.
αγαπώ όλο τον κόσμο. τρελλα και θανατηφόρα.
Τώρα για τη "φάτσα απατεώνα", κάτσε να ρωτήσω καμία να μου πει..
[Δεν το πολυπιστεύω πάντως. Μια που μου 'πε ότι στο μούτρο της κάνω "σα να 'χω σκοτώσει τη μάνα μου", πιάνεται ..?]

Όσο για τον Αναστασιάδη, μη μου το θυμίζεις αυτό..
Εγώ διάβαζα τον 'μαυρο-τρύπα' και συ ασχολιόσουνα με τον Αναστασιάδη της Πανάθας και είδες που καταντήσανε και οι δύο (:
Για να μη σου πω που καταλήξαμε εμείς, γα(*&^% το κέρατο μου το τράγιο.. (lol)

9/30/2006 04:33:00 AM

 
Blogger John Silver said...

Hey there, old boy! No, I am not a regular reader, but if you keep writing like that, I just might become one...

Sorry I pissed you off, anyway.

Cheers, mate!

9/30/2006 08:27:00 AM

 
Blogger alienlover said...

posted by Atheneus :

"...Αυτές οι γυναίκες που σε γνωρίζουν, δεν κόβουν με τη μία ότι έχεις φυσιογνωμία απατεώνα;..."

roflol!!!

Μα είναι δυνατόν να ξεχάσετε το ραντεβού με την κουκλάρα; Απαράδεκτο :ρ
Εντάξει, θα συμφονήσω κι εγώ, πολύ ωραίο το ποστ! :)

9/30/2006 07:06:00 PM

 
Blogger Annabooklover said...

Το διάβασα 2 φορές γιατί την πρώτη ήμουν λίγο αφηρημένη και δεν καταλάβαινα τα time leaps.
Άρη σε λένε; Ωχχχχ!

9/30/2006 10:25:00 PM

 
Anonymous SpecialK said...

Αμστερνταμ ε.. που να ακούσεις οι over 40 τι λένε που γνωρίζονται όλοι.....η νύχτα έχει πάρει την κατιούσα νομίζω..Παρασκευή (κερνούσε φίλος στον Πουλικάκο και το Λάκη Παπ)βράδυ παρατήρησα ότι πια δεν βγαίνουν και πολλοί...παράλληλα αν είσαι πάνω από 30 υπάρχει απαγόρευση απόπλου; πρέπει να πας σε συγκεκριμένα μέρη ή το ρίχνεις στο τρίπτυχο πατρις θρησκεία οικογένεια... :)

10/02/2006 10:40:00 AM

 
Blogger Composition Doll said...

"Φορώντας το τρεντάτο Artisti Italiani μου". Είστε ψωνάρα, σαν τον συμφοιτητή σας τον παλιό, ναι, για το μάγειρα λέω.

Το ποστ εξαιρετικό, πάλι...

10/05/2006 03:03:00 AM

 
Blogger suigenerisav said...

@
john silver
CU around mate..

@
alienlover
Μην αφήσεις τίποτα να πέσει κάτω, εε.. ;-)
Για κάτσε καλά, λέω, μην έρθω εκεί..
Καλή δύναμη εύχομαι γενικότερα!

@
βιβλιόφιλον Άννα
"Time leaps", ε..? Γιαυτό κάτι φίλοι με λένε 'sαλταρισμένο' ..??
My code name [4 some of us around..] is Άρης. Τίποτα παραπάνω, τίποτα παρακάτω..;-)

@
specialK
Έτσι είναι ρε φίλε. Γκετοποίηση στην καλύτερη περίπτωση-αποχώρηση για τους πολλούς από την περιβάλλουσα νύχτα. Εγώ πάντως είμαι οπαδός του Μιχ. Κατσαρού-"Αντισταθείτε"... lol

@
composition doll
"I say it loud.
Είμαι ψωνάρα and I' m proud".
LoL
Για να τα λέμε και στους Μαγείρους λίγο μόνο, περικαλώ..
Αλλά, ετσι είναι αυτά:
"όμοιος ομοίω αεί πελάζει"..

10/05/2006 11:03:00 AM

 
Blogger alienlover said...

το "συμφωνήσω" με ω και όχι με ο που το έγραψα απο .Είμαι ολίγον τι απρόσεκτη με την ορθογραφία (ξαίρο ώμος να γραφο σοστά), soz :P

μια χαρά κάθομαι, σε μια αναπαυτικότατη πολυθρόνα. θενξ για τις ευχές! u2

10/05/2006 04:59:00 PM

 

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home