Ιστορίες με στρας, σκέψεις, ρεύσεις, παύσεις, τράς, αλλά χωρίς 'rush'...

Friday, February 01, 2008

Slipping away.. ή όσο παίρνει μια κατάβαση απ΄την κορυφή

Tο ραντεβού κλείστηκε την παραμονή με συνοπτικές διαδικασίες.
Ξημερώνοντας σήκωθηκα λίγο πριν το ξυπνητήρι. Λίγο ράθυμα αλλά σταθερά.
Καθαρός ουρανός, φως πολύ και ένας γρήγορος καφές στο Σείριο να 'ρθουμε στα ίσα μας.
Πρέπει να 'μασταν από τους τελευταίους χθεσινούς εραστές του βουνού-αλλά πάλι ήταν ΟΚ.
Ο Βill που τυχαία αντάμωσα στα ταμεία μου θύμισε τις αλητείες μας στο ίδιο αυτό βουνό την περασμένη-[και βάλε] δεκαετία.. Fu*&^ck

Το χιόνι μάλλον λίγο-αλλά η ορατότητα εντυπωσιακή.
Στην κορυφή του λιφτ, άνοιξα το i-pod μου με τραγούδια επιλεγμένα ειδικά για τη στιγμή και γλίστρησα στην πλαγιά.
Απαλά στην αρχή, γλυκά μα και λίγο σφιγμένα.
Η πίστα γνώριμη, οι κούρμπες της οικείες αλλά οι αντοχές άλλες πια.
Ανοιχτή στροφή, κλειστό κόψιμο, σπάσιμο μέσης, το σώμα άρχισε να ανταποκρίνεται. Βαθμιαία.
Πιτσιρικάδες με το μπαμπά, θλιμμένες μαθήτριες που ήρθαν να κλάψουν στο βουνό το Χριστόδουλα-αν κρίνω από τις συζητήσεις στα καρεκλάκια του λιφτ, πορωμένοι snowboardάδες, εισοδηματίες που βαρέθηκαν την Κουρσεβέλ, ένα ετερόκλητο αισθητικά ανθρώπινο σμάρι τιτιβίζον με επίκεντρο το σαλέ και σήμα κατατεθέν τη ζεστή σοκολάτα στο χέρι.

The threshold is breaking, tonight
Είπα να δοκιμάσω τις δυνάμεις μου στο τριθέσιο-πίστα κλειστή λόγω ανωμαλίας στο στρώσιμο και με πετρούλες να ξεφυτρώνουν παντού..
Το σλάλομ του τρόμου.
Γλίτωσα οριακά το σαβούρδισμα και ακόμα έχω στ' αυτιά μου τον ήχο του πάγου που έσχιζε κόντρα στην κλίση κάθετα το πέδιλο.
Και μετά είπα να ανταμώσω κι εγώ το θεό.

Open to everything happy and sad
Στην πιο ψηλή κορυφή, πήγα στην πιο απομονωμένη γωνιά, έπιασα θέση στον σμιλεμένο πάγο και άρχισα να παρατηρώ τα σύννεφα που σχεδόν τ' άγγιζα.
Καθώς περνούσαν.
Σε απίστευτα σχήματα.
Βυθίστηκα στις μουσικές μου, κατέβασα ρολά και αποστασιοποιήθηκα από τα χρώματα και τους ήχους.
Και σκεφτόμουνα.
Πολλά.
Seeing the good when it's all going bad
Και αίφνης καθάριζε ο νους και έτρεχα με το ασημί σύννεφο να πιάσω την επόμενη έγνοια μου.
Από χιονόμπαλα γινόμουν 'αμμόλοφος' μικρό μου και πάλι μεταμορφωνόμουνα σε κομμάτι πάγο.
Μα φλόγιζα.
Και μετά πάγωσε η ανάσα μου και είπα να σηκωθώ-μαζί ένιωσα το κάψιμο του Απόλλωνα στο μέτωπο δοκιμάζοντας να μορφάσω.
Η στάμπα του ήλιου στον rookie του βουνού.
Η θέα μέχρι τη θάλασσα κι η αίσθηση του ορεινού όγκου από κάτω ήταν φανταστική. Εικόνα ονειρική και άπιαστη.
Με μια ανείπωτη γεύση πληρότητας και με παιδιάστικο ενθουσιασμό ξεκίνησα το ταξίδι από την κορυφή. Πατώντας δυνατά έδωσα ώθηση και εκτοξεύτηκα.
All the way down.

Seeing the sun when I can't really see
Πηδώντας βουναλάκια, επιταχύνοντας για να σκαρφαλώσω σε κάθετες κλίσεις, χορεύοντας με τα μπατόν.
Eager to go through.
Δοκιμάζοντας να ακολουθήσω υπάρχουσες-τις πιο ακραίες τροχιές. Ίσως και ένα κλικ έξω από την πεπατημένη.
[αλλά μήπως αυτό δεν έκανα πάντα..;]
Και τραγουδώντας.
Παράφωνη φιγούρα ντυμένη στα ροδιά διαγράφοντας έκκεντρες πορείες στο λευκό.
Στο κενό.
Οπως θέλεις πάρτο.

Hoping the sun will at least look at me
Χαρούμενες μελωδίες με αμφίσημους στίχους.
Ιδρωμένα ολιγόλεπτα breaks ίσα για να προσαρμόσω την play-list μου.
Μάτια διάφανα, ρουθούνια ανοιχτά.
Νομίζω πως αυτές είναι οι στιγμές που θέλω να θυμάμαι τον εαυτό μου.
Έξω από το σώμα μου.
Και έτσι θα 'θελα να σβήσω...

All that I needed I never could say
Hold on to people they're slipping away
Hold on to this while it's slipping away . . .


Τη θεωρώ μια από τις ωραιότερες μελωδίες του Moby. Αν και δεν έχω απάντηση στο γιατί..





All that we needed, was right
The threshold is breaking, tonight

Open to everything happy and sad
Seeing the good when it's all going bad
Seeing the sun when I can't really see
Hoping the sun will at least look at me

Focus on everything better today
All that I needed I never could say
Hold on to people they're slipping away
Hold on to this while it's slipping away

All that we needed, tonight
Are people who love us, and life
I know how it feels to need
Oh when we leave here, you'll see

Open to everything happy and sad
Seeing the good when it's all going bad
Seeing the sun when I can't really see
Hoping the sun will at least look at me

Focus on everything better today
All that I needed I never could say
Hold on to people they're slipping away
Hold on to this while it's slipping away

So long
So long

Open to everything happy and sad
Seeing the good when it's all going bad
Seeing the sun when I can't really see
Hoping the sun will at least look at me

Focus on everything better today
All that I needed I never could say

Hold on to people they're slipping away
Hold on to people they're slipping away
Hold on to people they're slipping away
Hold on to people they're slipping away
. . .


ΥΓ. Μια φίλη που της έγραψα σήμερα πως ανεβήκαμε με το Μήτσο στο βουνό, μου απάντησε πως "προσπαθούμε να ξεφύγουμε από τον εαυτό μας".
Είχε, ασφαλώς, δίκιο-αυτό ακριβώς κάνουμε.
Όπως όλοι δηλαδή..

4 Comments:

Anonymous Ο άλλος said...

Ρε Μ(*νιδη,
Ουτε μιά κουβέντα για το απαραμιλο στυλ του συνοδοιπόρου σου στο βουνό?
Για το ελαστικο του κορμί, οταν σαβουριαζε τις πλαγιές?
Για το αέρινο στυλ οταν κουτρουβαλουσε?
Για το αγερωχο υφος οταν οργωνε με τη μουρη του το χιόνι?

Μαυρη, καταραμένη ζήλια...
Θα 'ναι επειδη τον εχει πιο μεγάλο...

2/05/2008 01:37:00 PM

 
Anonymous MiuMiu said...

Textual "score" to the music... ekplhktiko keimeno, me synephres...

2/05/2008 08:48:00 PM

 
Anonymous Η φίλη said...

Δεν κάνουμε όλοι το ίδιο, cheri. Κάποιοι προσπαθούμε να ζήσουμε μαζί του αφού αυτός ο εαυτός μας έλαχε... :-)

2/06/2008 11:11:00 AM

 
Anonymous Kounavina said...

To keimeno EKPLHKTIKO! Piga noera pisw sto 1995 opou pistos tsirakas tou Horizon Tours kai tis Halls episkeptoumoun ki egw tis pistes. Xwris perittes anazitiseis ennoeitai: imoun idiaitera apasxolimeni paristanontas ti xionostibada! Gelase poly o kosmos… gelaei akomi kai twra (tis perissoteres fores den m exoxlei). H erwtisi loipon itan mono mia: Pws tha einai I Agglia? Exei pistes stin Agglia?
H apantisi dothike merikous mines meta:
-Exei sigoura mia texniti, mia wra makria apo to Stoke on Trent.
-Ax ti kala? Tha pame? Pote tha pame?
-Na to kanonisoume to epomeno PSK!
-Ennoeitai, kanonistike gia to epomenoo PSK!

13 xronia meta akomi perimenw ekeino to PSK! To opoio fysika den irthe pote. Afierwmeno sti latremeni mou fili opou mou fwnazei: “ Kai perimenontas perasan xronia!!!” Kathe Kyriaki vrady loipon, oli I zwi pairnei paratasi gia to epomeno PSK. Kanontas kataxrisi tou xwrou, dinw IERH YPOSXESH se osoun kseroun kai idiaitera s’ autous pou me kseroun, oti polla th’ allaksoun. Isws kai ola…

Ypografi: KOUNAVINA

P.S. Min apelpizesai kali mou fili: edw ftiaxtike to dwmatio mou!

2/08/2008 08:51:00 PM

 

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home