Ιστορίες με στρας, σκέψεις, ρεύσεις, παύσεις, τράς, αλλά χωρίς 'rush'...

Thursday, December 14, 2006

Μια μέρα στη μέση της βδομάδας

Γενική απεργία χθες-μέσα της εβδομάδας. Χαρτογραφώ τον χρόνο ποικιλότροπα αυτη την περίοδο. Ανάλογα με τα επιτεύγματα της ημέρας, τις αποτυχίες της.
Τις τομές της.
Ραδιοφωνικά δελτία, ειδησεογραφικά ραπόρτα όλο το προηγούμενο 48ωρο.
Κραυγές, προειδοποιήσεις να κρατηθούν οι πολίτες μακριά από το κέντρο, αυτή δεν προβλεπόταν μέρα, διαγραφόταν κάτι ανάλογα με το the big chill..
Η καλή μέρα από το πρωι φαίνεται: κατά τις 9.00 με ξύπνησε το θυροτηλέφωνο. "Μια πληροφορία θα θέλαμε, ΔΟΥ εδώ", έκραξε μια αγριωπή φωνή σε γνησίως υπηρεσιακό ασφαλώς τόνο.
Θυμήθηκα ένα παλιό καθηγητή μου, χρονια φυλακισμένο στη Χούντα με άγριες διώξεις από την Αστυνομία, ο οποίος μου ΄λεγε κάποτε πως "Δημοκρατία είναι το υφιστάμενο πολίτευμα, που, όταν σου χτυπάνε το πρωι την πόρτα, ξέρεις οτι θα 'ναι ο γαλατάς". Μήπως βρισκόμαστε ενώπιον μιας νέας μορφής στη Gotham-city που μας προετοιμάζουνε ..?

Ο Αλέξης [που ως γνωστόν κρύβεται πίσω από τις λέξεις], μου έστελνε σήματα καπνού απ' το πρωί-"κατέβα κάτω ρε @#$%^ να βρεθούμε, έχω φλιπάρει".

Καβάλησα το TDM και σάλταρα με ταχύτητα στη δροσερή λεωφόρο. Η κίνηση μάλλον περιορισμένη. Γκάζωσα και ένιωσα τη μηχανή να ανταποκρίνεται-"μαλακά αγόρι μου, καλύτερα κι από γυναίκα", έλεγε ο Αντώνης..
Διάβηκα -μάλλον εύκολα- το όριο του κέντρου, τη διασταύρωση Κηφισίας & Αλεξάνδρας και εισχώρησα στον κλοιό. Αυτή δεν είναι η πόλη της θεάς με τη γλαύκα, σκεφτόμουνα. Από ένα σημείο και πάνω θα 'πρεπε να λέγεται Βωβούπολη και από κει και κάτω Μπατσούπολη. They were miiillions of them. Among us.
Κρύβοντας τη σιχασιά μου που με πλημμύρισε, συνέχισα αταλάντευτα την πορεία μου. Στο ύψος του Χίλτον έζησα σαν το Steven Siegall στο Under Siege.
Κόκκινες κορδέλες έκλειναν το ρεύμα προς το Σύνταγμα-ένστολα παιδιά άκουγαν μάλλον με συστολή τα ουρλιαχτά των οδηγών απ΄τα τετράτροχα. Ας πρόσεχαν: το κλεινόν άστυ ανήκει στα δίτροχα του ;-)
Με περίσσιο θράσος, σήκωσα την κορδέλα και ακολουθώντας μια σταθερή ροή δικυκλιστών μπροστά από μένα, μπήκα για τα καλά στη λογική της Επανάστασης. Πίσω από τις γκρίζες στολές.
Η Βασιλίσης Σοφία ήταν χάρμα οφθαλμών. Το επόμενο μπλόκο, αναμενόμενα, μπροστά στη Βουλή. Με μια πιρουέτα που θα ζηλευε και ο Dwight Wayne, καβάλησα το πεζοδρόμιο στη αρχή της Σολωνος, παρακάμπτοντας έτσι τα ουσιαστικά ακινητοποιημένα οχήματα. Παραβιάζοντας κάθε άρθρο που προβλέπει ο Κ.Ο.Κ. περί την οργανωμένη κυκλοφορία, κατόρθωσα -κυριολεκτικά- να προσεγγίσω τα στενάκια πάνω από την Ακαδημίας. Όλοι οι μεγάλοι κάθετοι οδικοί δίαυλοι, ασφυκτικά φυλαγμένοι, έκοβαν την καρδιά της πόλης στα δυο.
Είναι ωραία να ξέρεις τις καβάντζες και τα παραδρόμια: εξαγριωμένοι couriers, πειραγμένα παπάκια και πολύχρωμα ποδήλατα έδιναν τον τόνο. Στην απουσία τετράτροχων.
Και κόσμος. Λαός πολύς. Παντού. Κατέβηκα το ιστορικό downtown με αδιάκοπους ελιγμούς.
Στη γωνία Αθηνάς και Ερμού, πίσω από το παλιό τζαμί, χάζεψα τον Ιερό Βράχο. Στον ελαφρά νεφοσκεπή ουρανό, σκάει κάθετα μια αχτίδα και καρφώνεται στα μάρμαρα.
Γυρίζω το βλέμμα: γλυκειές μαυρούλες, σχιστομάτηδες κίτρινοι , ευσταλείς κόκκινοι [=οι γνωστοί οργανοπαίχτε της πλατειας Μοναστηρακίου από τις μακρινές Άνδεις]-κυριολεκτικά- περνάνε δίπλα μου.

Στο γραφείο του Αλέξη αράζω υπό τους ήχους των Ε.S.T. Τρελλό σουξέ.
Καταλήγουμε στο γνωστό μπαλλαντερ-άδικο καφέ της Βουλής.
Joker - "κι αν σου κάατσει";
Η χαμογελαστή Χρύσα μας προτείνει μηλόπιτα αντί για τη συνήθη lemon-pie. Η κουβέντα ανάβει. Κρίνοντας από τις αντιδράσεις των λιγοστών προσωπων που καφεδιαζονται δίπλα μας, η agenda μας έχει δημόσιο ενδιαφέρον. Σιγά μη λύναμε τα προβλήματα της ύπαρξης σε ένα απόγευμα..

Το βράδυ-νωρίς η πρόσκληση για το πάρτυ της μεγαλο-ξενοδόχας στα βόρεια. Το είχα λησμονήσει. Με πήρε η Joe έγκαιρα-"μην αργήσεις ρεμάλι".
Χώρος συμπαθής-φάτσες στο φάσμα του συνήθους για παρόμοια γκαλά-φαγητό remarkable-τρώω λίγο. Οθόνες παντού με ενημερώνουνε πως χορηγοί του πάρτυ είναι ο Φούφουτος, ο Ξεφτίλης και ο Λαμογιογλου. Τα έσοδα θα διατεθούν για το δείνα φιλανθρωπικό σκοπό.. Συγκινήθηκα.
Εγκαταλείπω το κλασικ Bombay-lime της σαιζόν προς χάριν του Pitu. Δεν βλέπω και τίποτα άξιο λόγου. Οι γνωριμίες συνοδεύονται με ανταλλαγές καρτ-βιζίτ. Σταθερά αντίθετος, δεν βάζω καν το χερι στην τσέπη.
Κόσμος απροσδόκητα περιορισμένος-βαρεθήκαμε ακόμη και να σηκωθούμε από τον καναπέ απόψε ?
Παίζει βέβαια και ο ΠΑΟ.. Ας πρόσεχε/αν.

Χτυπάει το τηλ. πάνω στο καναπεδάκι με την τρούφα σολωμού. Λυσσασμένα. Με περιμένουν στο Guru. Για φαγητό. Πολύ ώρα.
"Ναι, ρε παιδιά, είχαμε πει, αλλά κάτι μου ΄τυχε..".
Τα καντήλια δεν τα γλίτωσα. Άφησα τα κορίτσια στο Γαλάτσι.
Η Joe είχε βγάλει κάλους από τις γόβες όλη μέρα-εμμ, έτσι είν' αυτά.
Το πάρκινγκ στην πλατεία Θεάτρου απόψε ήταν μισοάδειο.
Κλείνοντας την πόρτα, πίσω μου άκουσα τα σπαστά αγγλικά: "wwould tzu likke a blow job sir?" Στην σκοτεινή κολόνα η πιτσιρίκα -μου φάνηκε- μαυρούλα απευθυνόταν σε μένα. "It will be cheap-cheap and good", απάντησε στην ευγενική άρνηση μου.
Η πρώτη δόση της μάσας είχε κλείσει-αλλά κουβαλήσανε εκείνη την υπέροχη πάπια Πεκίνου για την πάρτη μου. + spicy chicken. Και πολύ-πολύ κρασί. Θα πρεπει να στερέψαμε το Γιαννακοχώρι χθες..
Τα κορίτσια ήταν σε τρελλά κέφια και ο Αλεξ σολάριζε. Ήταν να περάσει και μια φίλη-προτίμησε να πάει στο Ten. Ελπίζω να πέρασε καλά.
Στο από πίσω τραπέζι προέκυψε αίφνης πως έτρωγε ένα από τα ημέτερα ρεμάλια: ο Μιχάλης με μια αμερικανίδα (;)-"που 'σαι ρε μ@λ@)??" του 'κανα. "Ο Μήτσος με πήρε στις 9.00 απ' το σπίτι σου να πάω για μπίρες"-αλλά δεν μου πε πως αλήτευες.. ;). Ακόομη περιμένω τα.."

Στο τραπέζι η αδερφή του Α. μου θύμισε ένα βράδυ το '86. Ήμουνα 16 κι ητανε 14. Η αλήθεια ήταν πως το θυμόμουνα-αλλά μου έκανε εντύπωση πως το θυμότανε κι αυτή.
Ήτανε σα σήμερα-14/12.
Μια βδομαδα μετά τα γενέθλια μου.
Στο πάρτυ του αδερφού της-τότε καθόμασταν στο ίδιο θρανίο-(Χρόνια στην αλητεία).
Ξεχασμένος στο χτες, χαμήλωσα τη φωνή μου.
Έσκυψε πάνω μου για να μ' ακούσει-ο Α. απέναντι στην αγκαλιά της Ισμήνης μου 'κανε νοήματα.
Χαμογέλασα.
Δεν ξέρω καν το γιατί.
Εκείνη μου ΄λεγε για την πρόταση γάμου που περιμένει. Αυτή τη βδομάδα.
Ύστερα θυμηθήκανε πως δουλεύανε όλοι το πρωί.
Αποχωρήσαμε νωρίς.

τελειώνοντας το ποστ-κατευθύνομαι στην Cosa-Nostra στην Αγίας Θέκλας: ελπίζω το φαγητό να 'ναι όπως μου τα λέγανε. πεινάω.

21 Comments:

Blogger Marina said...

Απίθανο οδοιπορικό! Από που ξεκίνησες, που πέρασες (καλά όταν σε βλέπανε τα μπασκινάκια να καβαλάς πεζοδρόμια, τι λέγανε?)που γύρισες, που πήγες, ανεβοκατέβηκες Βόρεια-νότια και που κατέληξες..
Μπράβο!

12/14/2006 11:17:00 PM

 
Blogger tifoeus said...

«Οι γνωριμίες συνοδεύονται με ανταλλαγές καρτ-βιζίτ» αυτό με ξετρέλανε πρωί-πρωί, σε τι κόσμο ζεις sui. O ρυθμός στο κείμενό σου, μου θύμισε μέρες που περικλείουν ατελείωτες διαδρομές, πολλές φορές άγνωστες και μη προγραμματισμένες, μέρες που μοιάζουν να μην τελειώνουν ποτέ και που οδηγούν σε βραδιές παράξενες, και μετά... επιστροφή. Τι μεσολαβεί αυτές τις μέρες sui, η πείνα αυτή έχει κορεσμό; Καλημέρα

12/15/2006 10:50:00 AM

 
Blogger stella said...

παραδέξου το! τελικά έμεινες νηστικός

12/15/2006 04:34:00 PM

 
Blogger avissos said...

"Μια μέρα στη μέση της βδομάδας"
καταξιώνει το nick όνομά σου :)

12/15/2006 09:56:00 PM

 
Blogger suigenerisav said...

@
marina
όταν με βλέπανε φώναζα "μπατ(σ)μααν!" και την έκανα-μη γελάς, το έχω όντως κάνει παλιότερα ;-)
Όντως, έκανα τη γύρα..
Καλό Σ/Κ

@
tiFoeus
Ναι έτσι έχει: σ' αυτη την κοινωνία που λείπουν οι κάρτες και περισσέυουν οι βίζιτες lol, lol
Ξερω γω πάντως ρε φίλε που ζω..
έτσι που με καταντήσανε-τι να κάνω κιεγώ, lol.
Όντως, είναι 'κάτι' μέρες..
Χωρίς "κορεσμό"-τις λένε και 'ζωντανές' στο λεξιλογιο μου.

Θα σου στείλω σίγουρα μήνυμα για συνάντηση από Δευτέρα στο γνωστό βιβλιο-καφε του Δήμου 'μας'.. ΟΚ?

@
Στέλλα
δεν είμαι σίγουρος σε τι ακριβώς αναφέρεστε.. ;-)
Αλλά άμα είναι να σας ευχαριστήσω, να το παραδεχτώ, να πάει στα κομμάτια .. :)

@
άβυσσος
κάτι θέλετε να μου πείτε..??
lol
να περνάτε καλά!

12/16/2006 12:47:00 AM

 
Blogger confused said...

Βρε συ αγχώθηκα :P

12/16/2006 01:44:00 AM

 
Blogger suigenerisav said...

@
confused
γιατιί ..?

12/17/2006 02:24:00 AM

 
Blogger confused said...

Μου φάνηκαν πολλά, πολύ γρήγορος ο ρυθμός :P

(για να δούμε θα με αφήσειο #$&@#$ blogger να σχολιάσω?)

12/18/2006 12:05:00 AM

 
Blogger So_Far said...

Εκείνο που δεν κατάλαβα είναι το εξής: η ΔΟΥ κάνει τώρα επισκέψεις και στα σπίτια χτυπώντας τα κουδούνια και ζητώντας πληροφορίες; Αν ναι, γυρίζω πίσω τώρα!!!!
Καλημέρα και καλή εβδομάδα

12/18/2006 07:29:00 AM

 
Blogger suigenerisav said...

@
confused
Αα, ΟΚ ;-)
Την άλλη φορά θα κάνω ένα σενάριο 'αγγελοπουλικής' φύσεως.
Χα-λα-ρο. Να μη συμπεριλαμβάνει πολλά και σε αγχώνει.. LoL
Θυμήθηκα τώρα εκείνο το φοβερό ανέκδοτο:
Κάνει ο Αγγελόπουλος μια ταινία στο Μεξικό και ψάχνει για κανα λοκάλι να προκειμένου να δώσει 'χρώμα'στη σεκάνς. Βρίσκει λοιπόν -ώρα σιέστας- έναν τύπο αραχτό σε μια καβάντζα και του λέει, το & το.
"Με το που πλησιάζει ο πρωταγωνιστής θα σηκώσεις το κεφάλι και ανεβάσεις λίγο το σομπρέρο". Και του κάνει ο άλλος: "εσύ σενιορ, δεν ψάχνεις για κομπάρσο-κασκαντερ γυρεύεις".. ;-)

Ενώνω τη φωνη μου εναντια στο @#$*&^%μπλογκερ!!

@
τόοσο μακριά
ΤΙ να σου πω-κάτι για σαφαρι άκουσα και για 'κυνηγούς κεφαλών'-των δικών μας, βεβαίως.. :)

Καλή εβδομαδα-και μην ξεχνιόμαστε στα σχετικά με το προτζεκτ του σεϊχάτου, ε ??
LoL, lOl..!

12/18/2006 10:51:00 AM

 
Anonymous vina__ said...

εγώ την πέμπτη 14 δοκίμασα τα spicy noodles και ήταν ωραιότατα. και μετά χορέψαμε υπέροχα. όπως κάθε πέμπτη.

12/19/2006 01:52:00 AM

 
Blogger suigenerisav said...

@

"spicy noodles" ?
Δεν ειν' κακά-αλλά ψιλοκαίνε ..
τι να σου πω πάλι-εσείς νέα παιδιά, χορεύετε. εμείς οι γεραίτεροι μένουμε στα κάτω. ;-)
όπως και να 'χει, zuper θα 'ναι.

12/19/2006 11:10:00 AM

 
Anonymous vina_ said...

Α μπα, τελείωσαν τα νιάτα... χορεύουμε εις ανάμνησιν (με μεγάλα διαλείμματα ξεκούρασης στα τραπέζια). πάντως ομολογουμένως το guru έχει την καλύτερη μουσική για χορό...
αλήθεια, στο Nixon στον κεραμεικό έχει δοκιμάσει κανείς το φαγητό? (απορίες που έχει ο κόσμος, ε?)

12/19/2006 06:56:00 PM

 
Blogger suigenerisav said...

εγω πάντως δεν έχω περάσει από κει-αν ακούσεις κατι καλό, δώσε σήμα..
δημιουργικές είναι αυτές οι 'απορίες', πάντως.

12/20/2006 02:16:00 AM

 
Anonymous vina__ said...

ε, ναι, λοιπόν, πήγα εχθες.
είναι πολύ αγαπημένο μπάρ, με ωραία μουσική, όχι για χορό βέβαια, ωραίος χώρος (ελαφρώς κακοφωτισμένος- ατμοσφαιρικός πάντως) με ωραία καθαρά ποτά και καλά κοκτεϊλς, αλλά το φαγητό δε λέει πολλά, και υποσκάπτεται περαιτέρω από το ομολογουμένως αργό σέρβις.
κρίμα.
αλλά το μπάρ λέει για ήσυχο πρώτο ποτό.

12/20/2006 12:58:00 PM

 
Anonymous Βλάσης said...

Na λοιπόν που εντόπισα το μπλόγκ σου! Το κράτησα ήδη στη μνήμη...

Ελπίζω να μην ενοχλείσαι από περιοδικές διαβάσεις......

12/20/2006 05:25:00 PM

 
Blogger suigenerisav said...

@
vina__
ευχαριστώ για τις χρήσιμες ασφαλώς πληροφορίες-να μαθαίνουμε κιολας τις παιζει around..

@
Βλάσης
χαρα και τιμή μου-μόνο που -όπως θα καταλαβες- δεν αντικατοπτρίζει ο χώρος τουτος σε κάτι τα 'άλλα' μου ενδιαφέροντα ;-)

12/20/2006 06:53:00 PM

 
Anonymous Βλάσης said...

Όλοι έχουμε και άλλα ενδιαφέροντα! Πώς διατηρείται η ισορροπία;

Το μόνο αληθινό πρόβλημα στον ψηφιακό μας χώρο είναι το ανισότιμον!

Αλλά τι να γίνει... έτσι είναι η ζωή.

12/20/2006 07:33:00 PM

 
Anonymous Βλάσης said...

Γράφεις κάπου:

"Η αίθουσα της ΕΣΗΕΑ ήταν κατάμεστη το επόμενο μεσημέρι...
...συγκέντρωσε ένα διευρυμένο ενδιαφερον: κοινωνικοί επιστήμονες [στο πάνελ και ασφαλώς στο κοινό], μέλη του Ουράνιου Τόξου, ο Βερέμης-εκ των εισηγητών, ρουφιάνοι [ασφαλίτες, πιθανότατα], δεν θα μπορούσαν να λείπουν και οι δημοσιογράφοι [που παν' σετάκι με τους ΄προηγούμενους'].."

Και εκτός από τους παραπάνω και μεις οι δυό ...και ο Γεωργιάδης!!!

Φαίνεται ότι έχουμε κάποια κοινά γούστα... εγώ ίσως νάχω και μερικές επιπλέον διαστροφές (γαμώτο, την άλλη φορά θα γράψω με ψευδώνυμο)

Πάντως το καλύτερό σου απ' όσα μπόρεσα να διαβάσω είναι το "Εδώ είναι το ταξίδι".

12/20/2006 07:41:00 PM

 
Blogger suigenerisav said...

Χαιρομαι που συμφωνείς-"ολοι έχουμε και άλλα ενδιαφεροντα"..
Και ναι μεν υφισταται στην περιπτωση μας το 'ανισοτιμο', αλλα ισοσταθμιζεται από άλλα: ξερω μια ταυτοτητα-ξερεις ένα προσωπο. Η και το αντιστροφο, τωρα που το σκεφτομαι .. ;-)

Δεν θυμαμαι να σε ειχα δει τοτε στην ΕΣΗΕΑ. Αμα θελησεις ποτε, στειλε μαιηλ για να τα πούμε εκ του συνεγγυς. Με την προυποθεση του σεβασμού της δικτυακής περσόνας, ελπίζω, lol.
Μιας και πρέπει να 'σαι ίσως ο μόνος από τον ευρυτερο επαγγελματικό 'χωρο'..

12/20/2006 08:09:00 PM

 
Anonymous vina__ said...

λοιπόν, εμείς θα είμεθα στο γκούρου απόψε. εαν παρευρεθείτε, θα με αναγνωρίσετε από τα σκουλαρίκια - χριστουγεννιάτικα δέντρα!
σάς χαιρετώ

12/21/2006 12:22:00 PM

 

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home